حال این پیکر از آن بتگر دانا پرسیم
یا خود از پیش حکیمان توانا پرسیم
چه طلسمست درین گنج و چه رسمست او را
یا چه اسمست؟ کسی نیست کزو وا پرسیم
راه بسیار درین خانه، ولیکن ما را
راه آن نیست که گوییم سخن، یا پرسیم
هر که ما را بشناسد به خدا راه برد
کو شناسنده؟ که از وی سخن ما پرسیم
جان مسیحست و صلیبش تن و این معنی را
زود دانیم اگر پیش مسیحا پرسیم
سر فرزند درین خانه نشد پیدا، لیک
چون به آن خانه در آییم ز بابا پرسیم
روح را پیشتر از آدم و حوا اصلیست
ما نه طفلیم، که از آدم و حوا پرسیم
صد هزار اسم فزونست و مسماش یکی
اسم جوییم کنون؟ یا ز مسما پرسیم؟
حال امروز بپرسیم ز داننده به نقد
حال فردا بگذاریم، که فردا پرسیم
قطرهای بیش نباشد دو جهان از دریاش
صفت قطره همان به که ز دریا پرسیم
اوحدی، رو، تو سخن گوی که مقصود سخن
یک حدیثست و هم از مردم یکتا پرسیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی حقیقت و درک عمیق از وجود پرداخته و به سؤالاتی دربارهی رازها و معانی پنهان زندگی میپردازد. او به سراغ حکیمان و دانایان میرود تا رمز و راز گنجهای نهان را دریابد، اما در مییابد که بسیاری از سوالاتش بیپاسخ میمانند. در این مسیر، او به مسیح و پدر (بابا) اشاره میکند و بر اهمیت شناخت و معرفت انسانی تأکید میکند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید میکند که حقیقت و علم واحدی وجود دارد که باید از آن سرچشمه سوال کرد، نه از نامها و عناوین مختلف.
هوش مصنوعی: در این بیت، سخن از درک و فهم رازهای موجود در گنجی است که در آن مشکلهایی وجود دارد. شاعر میگوید آیا باید در مورد این پیکر (زیبایی یا حقیقتی که در گنج نهفته است) از بتساز دانا بپرسیم یا به سراغ حکیمان توانا برویم تا پاسخ را پیدا کنیم؟
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به معما یا راز و رمز نهفته در گنج اشاره میکند و میگوید که هیچکس نیست که بتوانیم از او درباره این طلسم، رسم یا اسم اطلاعاتی بگیریم. به عبارت دیگر، او از عدم دسترسی به افرادی میگوید که بتوانند این رموز را برای او آشکار کنند.
هوش مصنوعی: در این خانه راههای زیادی وجود دارد، اما ما راهی نداریم که بتوانیم سخن بگوییم یا سوال کنیم.
هوش مصنوعی: هر کسی که ما را بشناسد، میتواند ما را به خداوند برساند. اما سوال اینجاست که آن شناسنده کیست که میتوانیم از او دربارهٔ ما سخن بگوییم؟
هوش مصنوعی: جان ما همانند جان مسیح است و تن ما مانند صلیب اوست، و این مفهوم را به راحتی میتوانیم درک کنیم اگر از شخص مسیحا (عیسی) بپرسیم.
هوش مصنوعی: فرزند در این خانه شناخته نشده است، اما وقتی به آن خانه برویم، دربارهاش از پدر سؤال میکنیم. اینجا اشاره به این است که هرچند ما از وجود فرزند اطلاع نداریم، اما وقتی به خانهاش برویم، از پدرش جزئیات بیشتری خواهیم دانست.
هوش مصنوعی: پیش از آنکه آدم و حوا خلق شوند، روح وجود داشته و اصل ما از آنجا میآید. ما هنوز کودک و ناتوانیم که بخواهیم به آدم و حوا مراجعه کنیم.
هوش مصنوعی: هزاران اسم برای چیزها وجود دارد، اما حقیقت آن چیز یکی است. حالا باید بگوییم از کدام اسم بپرسیم یا به سراغ خود حقیقت برویم.
هوش مصنوعی: امروز از دانا حال و وضعیت امروز را بپرسیم و بهتر است که نگرانی دربارهٔ آینده را کنار بگذاریم و آن را به فردا بسپاریم.
هوش مصنوعی: مقایسهای بین دو جهان و دریا صورت گرفته است. در اینجا بیان میشود که وجود دو جهان همچون قطرهای است در برابر دریا. پس بهتر است از دریا، یعنی منبع اصلی، بپرسیم تا قطرهای از آن را درک کنیم.
هوش مصنوعی: ای اوحدی، تو با روی خود سخن بگو، زیرا هدف از این سخن فقط یک روایت است و همچنین بهتر است که از یک انسان بینظیر بپرسیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.