ما به ابد میبریم عشق ترا از ازل
در همه عالم که دید عشق چنین بیخلل؟
از سر من شور تو هیچ نیاید برون
گر چه سر آید زمان ورچه در آید اجل
هیچ کسم، گر بدل بر تو گزینم به دل
هیچ کسی خود بدل بر تو گزیند بدل؟
شمع لبت را بدید، مهر گرفت از عقیق
موم دهانت بدید مهر گرفت از عسل
راهرو عقل را زلف تو دارالامان
کار کن روح را لطف تو بیتالعمل
بوده ز جور تو ما در همه وقتی زبون
گشته به مهر تو ما در همه گیتی مثل
ماه شبستان تو مورچهٔ وتخت جم
وصل تو و جان ما یوسف و سیم دغل
زلف تو تن را نوشت سورهٔ نون بر ورق
قد تو دل را نهاد لوح الف در بغل
چشم مرا از لبت نیست گزیری که، هست
لعل لبت را شکر، چشم سرم را سبل
فوت نشد نکتهای از کشش و از جسش
با لب و زلف ترا مرتبهٔ عقد و حل
اوحدی از دیر باز فتنهٔ تست، ای غزال
تا نشود ناامید زود نیوش این غزل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از عشقی سخن میگوید که از ازل تا ابد ادامه دارد و حتی مرگ هم آن را از میان نمیبرد. در میانهٔ غزل، لب و دهان و زلف و قامت معشوق را با عقیق و عسل، تخت جم و یوسف، و حروف «ن» و «الف» میسنجد و برتری او را بر همه نشان میدهد. در پایان، اوحدی خود را شیفتهٔ دیرینهٔ معشوق میخواند و از او میخواهد غزلش را بشنود تا ناامید نشود.
هوش مصنوعی: عشق تو را از روز ازل با خود داشتهایم و تا ابد با خود میبریم. در همهٔ جهان چه کسی عشقی چنین پایدار و بیعیب دیده است؟
هوش مصنوعی: شور و شیدایی تو هرگز از سرم بیرون نمیرود، حتی اگر زمانه به پایان برسد یا مرگ فرا برسد.
هوش مصنوعی: اگر در دل کسی را جانشین تو کنم و بر تو برگزینم، آدم بیارزشی هستم. اصلاً مگر کسی هست که دیگری را به جای تو برگزیند؟
هوش مصنوعی: هر که لب تو را که چون شمع است دید، از عقیق دل برید؛ و هر که دهان نرم و شیرینت را که چون موم است دید، از عسل دل کند. یعنی لب تو از عقیق سرختر و دهانت از عسل شیرینتر است. «مهر» در این بیت هم به معنای محبت است و هم به معنای نقش مُهر، که با موم و عقیقِ نگین ایهام دارد.
هوش مصنوعی: برای عقل که رهرو این راه است، زلف تو پناهگاه امن است. برای روح که در این راه کار میکند، لطف تو جای کار و کوشش است.
هوش مصنوعی: ما همیشه در برابر ستم تو درمانده و ناتوان بودهایم، و به سبب عشق تو در همهٔ جهان زبانزد شدهایم.
هوش مصنوعی: ماه آسمان در برابر شبستان تو مانند مورچهای است در برابر تخت جمشید و سلیمان. جان ما هم در برابر وصال تو مانند سکهٔ قلب و کمبها در برابر یوسف است. اشاره دارد به یوسف که به چند درهم ناچیز فروخته شد.
هوش مصنوعی: زلف خمیدهٔ تو بر صفحهٔ تن من سورهٔ «ن» نوشت، یعنی تنم را مانند حرف نون خمیده کرد. قامت راست تو هم لوحی را که بر آن «الف» نوشته شده در آغوش دل گذاشت، یعنی دل جز قامت تو درسی نمیآموزد.
هوش مصنوعی: چشم من نمیتواند از لب تو چشم بپوشد، چون لب لعل تو شکر دارد و چشم من به بیماری «سبل» دچار است. در طب قدیم شکر را برای درمان این بیماری چشم به کار میبردند.
هوش مصنوعی: در کشیدن و رمیدن هیچ نکتهای از تو فروگذار نشد. با لب و زلفت مقام بستن و گشودن کارها را داری: زلف دلها را گره میزند و لب گرهها را میگشاید.
هوش مصنوعی: ای معشوق آهووش، اوحدی از دیرباز شیفتهٔ توست. پس این غزل را زود بشنو تا ناامید نشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
فی سبیلِ اللّهِ ودٌّ
کانَ مِنّی لک یُبْذَل
کلُّ یومٍ تتلوَّن
غیرُ هذا بکَ أجْمَل
حاسد تا در جهان نیست چو ناصح به دل
ساخته با نیک و بد راست چو با آب، گل
انّا لنفرح بالایّام ندفعها
و کلّ یوم مضی نقص من الاجل
فاعمل لنفسک قبل الیوم مجتهدا
فانّما الرّبح و الخسران فی العمل
عیسی گردون نشین تابع تو در ازل
موسی دریا شکاف امت تو لم یزل
مهر منور نقاب از هوس روی تو
بر رخ مه می کشد نقش خیالت بحل
پیر خرد طفل وار آمده در مکتبت
[...]
که ناگهان از فلک رسید جیش حمل
شهاب ریزان سحاب شد از تگرگ اجل
به رجم دیوان همی به پیشه کوه و تل
به قلب ایشان فکند تزلزلی از جدل
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.