ای شب تیره فرع گیسیویت
اصل کفر از سیاهی مویت
مه ز دیوان مهر خواسته نور
وجه آن گشته روشن از رویت
بیسخن دم ببسته طوطی را
شیوهٔ شکر سخن گویت
مشک را در فکنده خون به جگر
نکهت زلف عنبرین بویت
خورده چوگان طعنه سیب بهشت
از زنخدان گرد چون گویت
از طراوت به تیر زده
ماه نو را کمان ابرویت
اوحدی را ز زلف بشکسته
تیزی چشم و تندی خویت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق میپردازد و شب تیره را به موهای او تشبیه میکند. او به روشنی و درخشش چهره معشوق اشاره میکند که باعث روشنایی در شب شده است. همچنین، به طرز بیان نرم و دلنشین او و عطر زلفش که مانند مشک است، اشاره میکند. شاعر از تاثیر معشوق بر جان و دل خود سخن میگوید و در نهایت زیباییهای ظاهری و باطنی او را در قالب احساساتی عاشقانه به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: ای شب تیره، تو مانند گیسوانِ بافتهات هستی، و اصل و ریشهٔ کفر و کفران در سیاهی مویت نهفته است.
هوش مصنوعی: ماه از دیوان مهر (محبت) خواسته و بهخاطر زیبایی چهرهات نورانی شده است.
هوش مصنوعی: طوطی که به دلیل زیبایی و شیرینی سخنانش مشهور است، در حال حاضر خاموش است و گویی بیدلیل در سکوت به سر میبرد. شکر، به معنای شیرینی و خوشگویی، در اینجا به عنوان نمادی از سخنان دلپذیر و خوشآیند به کار رفته است.
هوش مصنوعی: عطر و بوی خوش زلف سیاه تو مانند مشک است که در دل آدمی شور و شوق ایجاد میکند و باعث میشود درد و اندوهی شدید احساس شود.
هوش مصنوعی: حکایت از این دارد که زنبقهایی که در دل بهشت رشد میکنند، با چهرهی خوش و زنخدان زیبا، به طعنهای شبیه به طعم سیب بهشت، خوشبو و جذاب هستند. به عبارت دیگر، زیبایی و جذابیت آن شخص به اندازهای است که به میوههای بهشت تشبیه میشود.
هوش مصنوعی: ابروی تو مانند کمان ماه نو را هدف تیر زیباییاش قرار داده است، و این زیبایی سبب طراوت و شادابی میشود.
هوش مصنوعی: اوحدی (شاعر) به دلیل زلف پریشان و زیبایی چشم و رفتار تند محبوبش، دچار آسیب و رنج شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نفس کل آب رانده در جویت
عقل کل خاک گشته در کویت
ای که بر یاد لعل دلجویت
باده ناخورده، مستم از بویت
سر مکش گر زنند بر رویت
کز جفاشان نکو شود خویت
هر دوچشمت ز فتنه نک خفته است
خفیه در زیر طاق ابرویت
بهر آشوبشان کند بیدار
هر زمان غمزه سخن گویت
استخوانی زدر برون انداز
[...]
ای فلک همچو گرد در کویت
گشته و ره نیافته سویت
مهر میخواند سورهٔ والشمس
صبحدم میدمید بر رویت
سایهبانیست بر سر خورشید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.