آن بت وفا نکرد، که دل در وفای اوست
و آن یار سر کشید که تن خاک پای اوست
گر زانکه عاشقی به مثل خاک دوست شد
ما خاک آن سگیم که پیش سرای اوست
سازی ندیدهایم و نوایی ازو، مگر
ساز غمش، که خانهٔ ما پرنوای اوست
در دیده کس نیامد و دل یاد کس نکرد
تا دل مقام او شد و تا دیده جای اوست
در عشق او چگونه توان داشت زر دریغ؟
چون سر که میکشیم به دوش از برای اوست
ما را بدان مشاهده میل خطا نرفت
آن کس که این مشاهده کرد این خطای اوست
دل رفته را به تیغ چه ترسانی؟ ای رقیب
دردش پدید کن تو، که این خود دوای اوست
بگذار تا چو شمع بسوزد وجود من
زیرا که روشنایی من در فنای اوست
یارب، مساز منزل او جز کنار من
کان منزلت نه لایق بند قبای اوست
هر کس هوای خوبی و رای کسی کند
ما را نبود رای، و گر بود رای اوست
تا اوحدی مجال سگ کوی دوست یافت
در هر محلتی که رود ماجرای اوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به مشکلات عشق و فراق میپردازد و از وفاداری عاشقانه خود به معشوق سخن میگوید. او به این واقعیت اشاره میکند که هیچچیز در دنیا جز یاد و عشق معشوق برای او اهمیت ندارد و حسی از ناامیدی و درد در دلش وجود دارد. شاعر خود را در جایگاه فروتنی مانند خاک و حتی سگ معشوق میبیند و بیان میکند که تنها نور و امیدش در فناء عشق اوست. همچنین، او در آرزوی نزدیک شدن به معشوق و نرسیدن به او، احساساتی عمیق از سوز و گداز را تجربه میکند. در پایان، شاعر میگوید که هرکجا که برود، داستان عشق او باقی خواهد ماند و این عشق برای او اهمیت ویژهای دارد.
هوش مصنوعی: یار محبوب، به وعدهاش وفا نکرد و دل من در وفای اوست. او هم از روی غرور و ناز به من بیتوجهی میکند، در حالی که من فقط خاک پای او هستم.
هوش مصنوعی: اگر کسی عاشق شده و به درجهای از محبت رسیده که مانند خاک دوست باشد، ما همان خاک سگی هستیم که در برابر خانهٔ آن دوست ایستاده است.
هوش مصنوعی: ما هیچ سازی از او نشنیدهایم و هیچ صدایی از او به گوشمان نرسیده، جز صدای غم او که تمام خانهمان را پر کرده است.
هوش مصنوعی: هیچکس را در نظر نیامده و هیچ دل دیگری به یاد کسی نبوده است، تا زمانی که دل به مقام او رسیده و دیده جای او شده است.
هوش مصنوعی: در عشق او چگونه میتوان حسرت و درد طلا (زر) داشت؟ چون سر (جان) ما را که به دوش میکشیم، برای او است.
هوش مصنوعی: ما به خاطر تماشای یار به اشتباه نرفتهایم؛ بلکه آن کسی که این تماشا کرد و از آن منحرف شد، خود اوست که در خطاست.
هوش مصنوعی: ای رقیب، دل کسی که جذب تو شده را با تهدید نمیتوان ترساند؛ بلکه خود تو باید درد او را آشکار کنی، زیرا نشاندهندهٔ درمان اوست.
هوش مصنوعی: اجازه بده وجود من مانند شمع بسوزد، زیرا نور و روشنایی من در از بین رفتن اوست.
هوش مصنوعی: خداوندا، خانه او را جز در کنار من قرار نده، زیرا که مقام و منزلت من شایستهٔ بندهای لباس او نیست.
هوش مصنوعی: هر کسی به یاد کسی خوب میشود و برای او نیکی میکند، اما ما پای کسی را نمیکشیم و اگر هم نظری داریم، آن نظر از جانب اوست.
هوش مصنوعی: اوحدی، شاعری است که توانسته تا نزدیکی معشوق برود، و در هر مکانی که برود، داستان و ماجرای عشقش روایت میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خاقانیا چو آب رخت رفت در سال
مستان نوال کس که وبال آشنای اوست
بر خستگی دل مطلب مرهم قبول
نه دل نه مرهمی که جراحت فزای اوست
آن را که بشکنند نوازش کنند باز
[...]
کردارهای خصم تو اندر قفای اوست
تا در کنار او نهد آنچ آن سزای اوست
آن را که جای نیست همه شهر جای اوست
درویش هر کجا که شب آید سرای اوست
بیخانمان که هیچ ندارد به جز خدای
او را گدا مگوی که سلطان گدای اوست
مرد خدا به مشرق و مغرب غریب نیست
[...]
جانم فدایِ آن که دلم مبتلای اوست
جان و جهان و هر چه دگر از برای اوست
آبِ حیات در قدحِ جان فزایِ او
انفاسِ روح در دمِ معجز نمایِ اوست
هرگز دگر خلاص و نجاتش کجا بود
[...]
ایدل اگر زمانه بصد غم نشاندت
بنشین و صبر کن که صبوری دوای اوست
با دور روزگار نشاید ستیزه کرد
و آنکس که کرد اینمثل خوش برای اوست
با ژنده پیل پشه چو پهلو همی زند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.