اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۶۱
در هیچ دلی عشق تو مأوا نکند
کاو را به هزار گونه رسوا نکند
صبر است دوای دل دروا شده زآنک
جز در دل دروا شده مأوا نکند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بیان تجربه عشق و دشواریهای آن میپردازد. او میگوید که عشق واقعی در دل کسی جا نمیگیرد مگر اینکه آن دل به نوعی دچار رسوایی و آزمون شود. صبر را به عنوان درمانی برای دل آسیبدیده معرفی میکند و تأکید دارد که تنها دلهایی که دچار دگرگونی شدهاند میتوانند به عشق واقعی دست یابند. در واقع، عشق به یک دلی خطرت و چالش میآورد که میتواند به آن عمق و معنا ببخشد.
هوش مصنوعی: عشق تو در هیچ دل نمیتواند جا بگیرد، اگر آن دل را به هزاران شکل رسوا نکند.
هوش مصنوعی: صبر، داروی دل است، زیرا فقط کسانی که در دل خود صبر و سعهصدر دارند، میتوانند آرامش پیدا کنند و جایی برای سکون و آرامش بسازند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جز درد تو جان ما تمنا نکند
خود درد ترا کسی مداوا نکند
ما زار غمت به کس نگوئیم اگر
بوی جگر سوخته رسوانکند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.