جز درد تو جان ما تمنا نکند
خود درد ترا کسی مداوا نکند
ما زار غمت به کس نگوئیم اگر
بوی جگر سوخته رسوانکند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جز درد تو جان ما تمنا نکند
خود درد ترا کسی مداوا نکند
ما زار غمت به کس نگوئیم اگر
بوی جگر سوخته رسوانکند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عمق درد و رنج ناشی از عشق سخن میگوید. او بیان میکند که هیچ چیز جز درد معشوق برای جان او اهمیت ندارد و هیچکس نمیتواند این درد را درمان کند. حتی اگر او از غم خود با کسی صحبت نکند، بوی سوختن دلش همه جا را آگاه میکند و این درد چنان عمیق است که نمیتوان آن را پنهان کرد.
هوش مصنوعی: غیر از درد تو، هیچ چیز دیگری برای ما ارزش ندارد و هیچکس نمیتواند به درمان درد تو بپردازد.
هوش مصنوعی: ما از درد و غمت برای کسی نمیگوییم، مگر اینکه بوی جگر سوختهمان فاش کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در هیچ دلی عشق تو مأوا نکند
کاو را به هزار گونه رسوا نکند
صبر است دوای دل دروا شده زآنک
جز در دل دروا شده مأوا نکند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.