اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۵۳
یا رب که اگر عشق تو افزون گردد
این عاقبت کار دلم چون گردد
عشق تو چو کیمیاست یک ذرّه ازو
بر دل نه که بر کوه نهی خون گردد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و تأثیر آن بر دل و جان میپردازد. او از خداوند میخواهد که اگر عشقش به پروردگار افزایش یابد، نتیجه و حال دلش چه خواهد شد. عشق الهی را به کیمیا تشبیه میکند و میگوید که حتی یک ذره از آن میتواند تأثیری شگرف بر دل بگذارد، به حدی که درد و رنج ناشی از آن میتواند به اندازهٔ کوه سنگین و طاقتفرسا شود.
هوش مصنوعی: ای خدا، اگر عشق تو در دل من بیشتر شود، نتیجه و عاقبت این احساس چطور خواهد بود؟
هوش مصنوعی: عشق تو مانند کیمیا است؛ اگر حتی یک ذره از آن بر دل بیفتد، میتواند خون را از کوه نیز جاری کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا دولت تو به گرد گردون گردد
گردون همه بر فال همایون گردد
ور با تو ستارهای دگرگون گردد
تیره شود و ز چرخ بیرون گردد
یا رب اگرم عشق تو افزون گردد
حال دل من در آن زمان چون گردد
عشق تو چو کیمیاست کز وی یک جو
بر دل نه که بر کوه نهی خون گردد
ترسان نه از آنم که دلم خون گردد
یا در طلب تو حال من چون گردد
زان می ترسم که دل به زلفت باریست
یک تار ز زلف تو دگرگون گردد
گر اول کار، آتش افزون گردد
خاکستر بین که آخرش چون گردد
اوّل تن تو چو دل شود غرّه مباش
کاخر بینی کان همه دل خون گردد
خون دل عاشقان چو جیحون گردد
عاشق چو کفی بر سر آن خون گردد
جسم تو چو آسیا و آبش عشق است
چون آب نباشد آسیا چون گردد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.