اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲۰۸
گر من به مثل چو خضر جاوید زیَم
در حسرت آن روی چو خورشید زیَم
گر وعدهٔ وصل تو نباشد پس من
پیش تو بمیرم به چه اومید زیَم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق میگوید حتی عمر جاودانهٔ خضر هم برای او جز حسرت دیدار روی خورشیدگونهٔ معشوق نیست. تنها چیزی که زندگی را برایش معنا میدهد امید و وعدهٔ وصال است و بی آن، مردن در برابر معشوق را بر زندگی بیامید ترجیح میدهد.
هوش مصنوعی: اگر مثلاً مانند خضر عمر جاودان هم داشته باشم، همهٔ این عمر را در حسرت دیدن آن چهرهٔ تابان و خورشیدگونه به سر میبرم.
هوش مصنوعی: اگر وعدهٔ رسیدن به تو در کار نباشد، ترجیح میدهم پیش تو بمیرم؛ زیرا بی آن وعده به چه امیدی زنده بمانم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.