اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۶۹
بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد
بدبخت چو خار تیز و سرکش باشد
از صحبت گل خار زآتش برهد
وز صحبت خار گل در آتش باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی با تمثیل گل و خار، نیکبختان را به گل خوشبو و بدبختان را به خار تیز و سرکش مانند میکند. سپس اثر همنشینی را نشان میدهد: خار به برکت مصاحبت گل از آتش در امان میماند، ولی گل از مصاحبت خار در آتش و رنج میافتد. نتیجه این است که باید با نیکان همنشین شد و از صحبت بدان پرهیز کرد.
هوش مصنوعی: نفس و سخن نیکبختان و اهل سعادت مانند گل خوشبو و دلپذیر است، اما آدم بدبخت و شقی مانند خار تیز و گزنده و نافرمان است.
هوش مصنوعی: خار به سبب همنشینی با گل از سوختن در آتش رهایی مییابد و چون بر بوتهٔ گل است آن را نمیسوزانند. اما گل از همنشینی با خار گرفتار رنج و آتش میشود. یعنی همنشینی با نیکان بدان را نجات میدهد و همنشینی با بدان نیکان را به رنج و آسیب میاندازد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شبهای فراق تو کمانکش باشد
صبح از بر او چو تیر آرش باشد
وآن شب که مرا با تو بتا خوش باشد
گوئی شب را قدم بر آتش باشد
آنرا که چنو نگار دلکش باشد
پیوسته ز خرمی دلش کش باشد
هر چند نهفته ایش روزی بینم
آن روز که نزد من بود خوش باشد
دشنام که از لب تو مهوش باشد
دری شمرم کش اصل از آتش باشد
نشگفت که دشنام تو دلکش باشد
کان باد که بر گل گذرد خوش باشد
شبهای فراق تو کمانکش باشد
صبح از بر او چو تیر آرش باشد
و ان شب که مرا با تو بتا خوش باشد
گویی شب را قدم بر آتش باشد
عاشق باید که او مشوش باشد
وز دیده و دل در آب و آتش باشد
ناخوش باشد زعاشقان معشوقی
معشوق که عاشقی کند خوش باشد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.