|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آنها که جهان به کام دل داشته اند
رفتند و جهان به جای بگذاشته اند
در زیرزمین به درد دل می دروند
تخمی که به بالای زمین کاشته اند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به این موضوع می‌پردازد که افرادی که در زندگی به آرزوها و خواسته‌های خود رسیده‌اند، اکنون از این جهان رفته‌اند و هیچ اثری از آنها باقی نمانده است. آنها در لحظات آخر زندگی، در دل خود از مشکلات و دردهایشان می‌گویند، در حالی که آنچه در زندگی کشتند و به بار آوردند، به یادگار مانده است. این شعر به نوعی به فناپذیری انسان و ارزش واقعی زندگی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: افرادی که از زندگی و نعمت‌های آن بهره کامل برده و از آن لذت برده‌اند، دیگر این دنیا را ترک کرده‌اند و تنها خاطرات و آثارشان باقی مانده است.
هوش مصنوعی: درد و رنجی که در دل زمین وجود دارد، به آن جانی که در بالای زمین روییده، منتقل می‌شود. در واقع، آنچه در زیرزمین می‌گذرد، به نوعی به حال و روز آنچه در بالا رخ می‌دهد، وابسته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا گرد رخت سنبل تر کاشته‌اند
عشاق دل از مهر تو برداشته‌اند
آن چاه ذقن، که دل در او می‌افتاد
تا لب به بنفشهٔ تر انباشته‌اند
تا از تف آب چرخ افراشته‌اند
غم در دل من چو آتش انباشته‌اند
سرگشته چو باد می‌دوم در عالم
تا خاک من از چه جای برداشته‌اند
آن را که به علم و عقل افراشته‌اند
او را به حساب روزی انگاشته‌اند
وان را که سر از عقل تهی داشته‌اند
از مال به جای آن درانباشته‌اند
تا گرد گلت سنبل تر کاشته‌اند
عشاق دل از مهر تو برداشته‌اند
چاه زنخت که دل در او می‌افتد
تا لب به بنفشه تر انباشته‌اند
تا رأیت مهرگانی افراشته‌اند
در جیب هوا سنبل و گل کاشته‌اند
گوئی مغز هوای پائیزی را
از عطسهٔ نوبهار انباشته‌اند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.