اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
»
شمارهٔ ۲۷
از دست اجل جان نبرد زاینده
بر کس بنماند این جهان پاینده
بر باد نهاده شد بنای من و تو
بر باد بنا کجا بود پاینده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ناپایداری و فناپذیری زندگی اشاره میکند و میگوید که هیچ کس نمیتواند در برابر سرنوشت و مرگ مقاومت کند. او تأکید میکند که همه چیز در این جهان زودگذر و ناپایدار است و بنای وجود ما نیز بر اساس همین فانی بودن شکل گرفته است. در نهایت، او از بیثباتی زندگی و سرنوشت محتوم همه انسانها سخن میگوید.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند از چنگ مرگ فرار کند و در این دنیا چیزی پایدار نخواهد ماند.
هوش مصنوعی: سرنوشت و رابطه ما به راحتی از بین رفته و هر آنچه برای ما ساخته شده بود در حال نابودی است. آیا اساس و بنیاد ما بر چیزی پایدار و ماندگار بنا شده بود؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.