|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بردارد اگر بر درش افکنده شویم
آزاد کند زصدق اگر بنده شویم
ای آنکه زمرده زنده بیرون آری
ما را نفسی ده که بدان زنده شویم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر ندا می‌دهد که در برابر درِ وجود خداوند قرار می‌گیرند و از او خواهان آزادی به واسطهٔ بندگی هستند. شاعر از خداوند درخواست می‌کند که مانند نیرویی که مردگان را زنده می‌کند، روحی به آنها عطا کند تا به حیات حقیقی برسند. در این متن، پیوند عمیق میان بندگی و دریافت زندگی تازه مورد تأکید قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: اگر کسی به در خانه‌اش برود و در را باز کند، ما با شادی و آزادی آنجا خواهیم بود. اگر به صداقت و خدمت اقدام کنیم، آزاد خواهیم شد.
هوش مصنوعی: ای آن کس که می‌توانی ما را از نیستی به زندگی بازگردانی، لطفا جانی به ما عطا کن تا دوباره زنده شویم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا کی ز خمار می سرافکنده شویم
میریم بصد درد و دگر زنده شویم
رسوای خلایقیم و از حق خجلیم
تا کی ز خدا و خلق شرمنده شویم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.