اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۵۷ - الرّضا و التّسلیم
با قوّت پیل مور می باید بود
با ملک دو کون عور می باید بود
این طرفه تر است حال هر بی ادبی
می باید دید و کور می باید بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به مفهوم رضا و تسلیم در برابر خالق اشاره میکند و تأکید میکند که انسان باید با قدرت و استقامت مانند فیل باشد، در حالی که در مواجهه با دنیای مادی باید عورس و بیادبانه بیتفاوت عمل کند. او به این نکته میپردازد که در عالم وجود، برخی افراد باید از حقایق روشن دور بمانند و با نادیده گرفتن آنها، به گونهای کور و بیخبر از حقیقت زندگی کنند. این شعر به ضمیر انسان و لزوم تسلیم در برابر اراده الهی میپردازد.
هوش مصنوعی: برای غلبه بر مشکلات و چالشها، باید با قدرت و ارادهای بزرگ مثل فیل عمل کرد و در برابر قدرتهای عظیم و موانع، باید بدون ترس و دلزدگی پیش رفت.
هوش مصنوعی: جالبتر این است که حال هر کسی که بیادب است را باید مشاهده کرد، و همچنین باید به گونهای بود که گویی نمیبیند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در راه خدا صبور می باید بود
وز غیر خدا بدور می باید بود
از ظلمت حبس نفس میباید جست
مستغرق بحر نور می باید بود
با قوّت پیل، مور میباید بود
با ملک دو کون،عور میباید بود
وین طرفه نگر که حدّ هر آدمی یی
میباید دید و کور میباید بود
با قوّت پیل مور می باید بود
با ملک دو کون عور می باید بود
مردم به ادب رسند جایی که رسند
می باید دید و کور می باید بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.