|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
پیدا و نهان و شادی و غم همه اوست
بنیاد وجودِ سست و محکم همه اوست
خواهی که چو خورشید ببینی او را
در بند زخود دیده و عالم همه اوست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان وحدت وجود می‌پردازد و تأکید می‌کند که همه‌چیز، چه در ظاهر و چه در باطن، از آنِ خداوند است. او به تضادهای انسانی چون شادی و غم اشاره می‌کند و می‌گوید که تمامی این حالات در حقیقت به او تعلق دارند. در نهایت، شاعر دعوت می‌کند تا خداوند را آنچنان که هست، در هم‌چشمی با جهان و فراتر از محدودیت‌های خود ببینیم.
هوش مصنوعی: همه چیز در این جهان، چه ظاهر و چه باطن، چه خوشی و چه غم، از او سرچشمه می‌گیرد. اساس وجود، چه ناپایدار و چه پایدار، همگی وابسته به اوست.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی او را مانند خورشید ببینی، باید از قید و بندهای خود رها شوی، زیرا همه چیز در وجود او خلاصه شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل در طلب محرم و محرم همه اوست
جان بیخبر از همدم و همدم همه اوست
هر چند که او نیست ز عالم خالی
عالم همه زو پرست و عالم همه اوست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.