اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۰
آن را که دلش خانهٔ توحید بود
در کون و مکان طالبِ تجرید بود
وآن را که شب و روز بود بر درِ او
شبها همه قدر و روزها عید بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی دربارهٔ حال اهل توحید است. میگوید دلی که خانهٔ توحید شود، از همهٔ هستی میبرد و تنها خدا را میخواهد. کسی که پیوسته بر درگاه حق بماند، همهٔ شبهایش شب قدر و همهٔ روزهایش عید میشود.
هوش مصنوعی: کسی که دلش جایگاه یگانهدانستن خدا باشد، در همهٔ هستی و هر جایی خواهان رهایی و بریدن از وابستگیها و جز خدا است.
هوش مصنوعی: و کسی که شب و روز بر درگاه خدا بماند و از آن جدا نشود، همهٔ شبهایش چون شب قدر پربرکت و همهٔ روزهایش چون روز عید شاد است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن را که دلش خانهٔ توحید بود
در کون و مکان طالب تجرید بود
او را که شب و روز بود بر در او
شبها همه قدر و روزها عید بود
شوخی که گلش بهار امید بود
با تنباکوش الفت جاوید بود
هم عارض خورشید بپوشد از ناز
ز آن ابر که خانهزاد خورشید بود
گل بیتو بچشم آرزو بید بود
آب رخ نغمه خون ناهید بود
بیعکس رخ تو چشم بیمردمک است
آئینهگر آئینه خورشید بود
از نور رخت، سها چو خورشید بود
آن کش تو نه ای امید، نومید بود
تو عین بقا و دیگران محض فنا
هرکی به تو زنده گشت، جاوید بود
ای آنکه غم تو عیش جاوید بود
جاوید، نوید وصلت امّید بود
فرماندهی کشور خوبی از توست
بازیگر میدان تو، خورشید بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.