اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۹
مشغولِ هوا تو را کجا بشناسد
خود کیست که عقل از هوا بشناسد
این کار به بازوی تنِ خاکی نیست
هو نور[ر]ی باید که تو را بشناسد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی خطاب به خداوند است و میگوید که شناخت حق برای کسی که گرفتار هوای نفس است ممکن نیست و حتی تشخیص عقل از هوا هم دشوار است. سپس نتیجه میگیرد که این معرفت با نیروی تن خاکی حاصل نمیشود و تنها جانی نورانی و همجنس نور الهی میتواند خدا را بشناسد.
هوش مصنوعی: کسی که سرگرم هوای نفس و خواهشهای خود است، چگونه میتواند تو را (خدا را) بشناسد؟ اصلاً چه کسی است که بتواند عقل را از هوای نفس بازشناسد و این دو را از هم جدا کند؟
هوش مصنوعی: شناختن تو با زور و توانِ این تنِ خاکی به دست نمیآید. کسی از جنس نور، یعنی جانی روشن و همگوهر با نور تو، لازم است تا تو را بشناسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.