گنجور

 
عرفی شیرازی
 

دانی که چیست مصلحت ما گریستن

پنهان ملول بودن و تنها گریستن

بیدرد را بصحبت ارباب دل چکار

خندیدن آشنا نبود با گریستن

دایم بگریه غرقم و چون نیک بنگرم

زین گریه ره دراز بود تا گریستن