بیمن طالع فیروز و بخت فرخ فال
همای دولت و اقبال میگشاید بال
فراز بارگه خواجهٔ زمین و زمان
فلک مهابت مه روی آفتاب نوال
خدایگان جهان رکن دین عمیدالملک
محیط مرکز دولت سپهر جاه و جلال
به قهر حاسد سوز و به لطف مجلس ساز
به جود دشمن مال و به رای دشمن مال
سزد که صدر نشینان کارخانهٔ قدس
کنند از سر تعظیم و ز سر اجلال
ثنای حضرت او بالعشی والابکار
دعای دولت او بالغدو والاصال
اگر چه رشحهٔ فیض سخای او باشد
خرد امید نبندد دگر به نیل منال
جهان پناها عالی جناب حضرت تو
مقر جاه و جلالست و منبع افضال
زنور رای تو گر مقتبس شود مه و مهر
منزه آید از وصمت محاق و زوال
بود چو بود تو سنجند خازنان درت
ترازویش فلک اطلس و زمین مثقال
ترا رسد به جهان سروری به استحقاق
ترا رسد به جهان خواجگی به استقلال
زمین به حکم شما گشت مستقیم ارکان
زمان ز کلک شما گشت منتظم احوال
تصور است عدو را خیال منصب تو
«زهی تصور باطل زهی خیال محال»
در این میان غزلی درج میکنم زیرا
ز جنس شعر، غزل به برای دفع ملال
رسید موسم گل باز کز شمیم شمال
دماغ دهر شود از بخور مالامال
زمین زلاله تذرویست نسترن منقار
هوا ز ابر عقابیست آتشین پر و بال
چو شانه کرد صبا جعد سنبل سیراب
بنفشه بر طرف عارض چمن زد خال
میان صحن چمن عکس برگ گل بر جوی
چو آتشیست بر آمیخته به آب زلال
غزال خرمن سنبل کشید در آغوش
چکاو لالهٔ نعمان کشید در چنگال
پیام گل به سوی باده میبرد گوئی
چنین که باد صبا می‌دود به استقبال
چو شد حرارت بر شاخ ارغوان غالب
طبیب باد صبا خون گشاد از قیفال
میان مصر چمن گل ز بامداد پگاه
چو یوسفیست که برقع برافکند ز جمال
به باغ سوسن آزاد هر زمان گوید
غلام باد شمالم غلام باد شمال
به شادمانی و دولت ببین هزاران عید
به کامرانی و عشرت بمان هزاران سال
علو قدر تو فارغ ز جور دور فلک
کمال جاه تو ایمن ز شرعین کمال
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در ستایش عمیدالملک وزیر است و به توصیف بخت و اقبال او می‌پردازد. شاعر به عظمت مقام و قدرت او اشاره می‌کند و می‌گوید که به خاطر صداقت و عدل او، کینه‌ورزان نمی‌توانند به او آسیب برسانند. او را دارای فضائل و بخشندگی می‌داند و آرزو می‌کند که قدرت و جاه او همواره پایدار بماند. در ادامه، شاعر به زیبایی‌های طبیعت و بهار اشاره کرده و حالت شادابی و نشاط را به تصویر می‌کشد، تا احساس امید و خوشبختی را در دل خواننده پرورش دهد. در کل، شعر ترکیبی از مدح و ستایش همراه با توصیف زیبایی‌های بهار است.
هوش مصنوعی: با وجود نیک بن‌بست بخت و شانس خوب، مانند پرنده‌ای که به سبب خوش‌شانسی در آسمان اوج می‌گیرد، دولت و موفقیت را برای انسان به ارمغان می‌آورد.
هوش مصنوعی: بالای درگاه خواجه‌ای که صاحب زمین و زمان است، آسمان بزرگی و شکوه چهره‌اش مانند خورشید است که نعمت‌ها را به ارمغان می‌آورد.
هوش مصنوعی: عمیدالملک که یکی از بزرگان و وزیران است، به عنوان پایه‌گذار دین و خاصه مایهٔ فخر و بزرگمنشی در جهان معرفی شده است و او مرکز قدرت و شکوه در سایهٔ خداوند به شمار می‌آید.
قهرش حسودان را می‌سوزاند و لطفش مجلس را می‌آراید؛ از سخاوت دشمنِ مال است( آنقدر می‌بخشد که مالی نمی‌مانَد) و رای و سخنش دشمن را نابود می‌کند.(دشمن را به هم می‌پیچد)
هوش مصنوعی: شایسته است که بزرگان و رئیسان، نشینی در محل مقدس به خاطر احترام و ارج نهادن به او داشته باشند و از روی عزت و احترام به او اقدام کنند.
هوش مصنوعی: ثنای (مدح) این بزرگوار در صبح و شام انجام می‌گیرد و دعای خیر برای دولت او در صبح و عصر مستجاب می‌شود.
هوش مصنوعی: اگرچه بخشی از برکت بخشندگی او به من رسیده است، اما خرد (عقل) دیگر به دستیابی به هدف‌های بزرگ امیدوار نیست.
هوش مصنوعی: جهان در پناه عالی‌جناب تو، بزرگوار، محلی است برای قدرت و عظمت تو و منبع خیر و برکت‌هاست.
هوش مصنوعی: اگر اندیشه و عقل تو درخشندگی یابد، نور آن به قدری زیاد خواهد بود که ماه و خورشید نیز از تیرگی و زوال خارج خواهند شد و درخشان خواهند گردید.
هوش مصنوعی: خازنان (نگهبانان) درگاه تو را می‌سنجند، و ترازوی آنها که به سنجش ارزش تو می‌پردازد، آسمان و زمین است. به این معنی که ارزش تو را با بزرگ‌ترین معیارها مقایسه می‌کنند.
هوش مصنوعی: تو شایستهٔ مقام سروری هستی و به حق حق این جایگاه را داری، همچنین شایستگی خواجگی (مدیریت و سرپرستی) را با استقلال کامل در این جهان داری.
هوش مصنوعی: زمین به فرمان شما، راست و درست شد و زمان با قلم شما، نظم و سامان گرفت.
هوش مصنوعی: دشمن فقط می‌تواند به مقام و موقعیت تو فکر کند، ولی این اندیشه‌اش بی‌اساس و غیرممکن است.
هوش مصنوعی: می‌خواهم در این لحظه شعری از نوع غزل بگویم، چراکه غزل به نوعی برای رفع کسل بودن و ملالت مناسب است.
هوش مصنوعی: موسم گل و شکوفایی دوباره فرا رسیده است و در این زمان، رایحهٔ خوش شمال باعث می‌شود تا عطر جهان پر شود و فضا معطر گردد.
هوش مصنوعی: زمین مانند گل سرخ (تذرویست به معنای گل سرخ) زیبایی و سرسبزی دارد و مثل پرندهٔ عقاب، آتشین و با قدرت، می‌تواند از ابرها پرواز کند.
هوش مصنوعی: وقتی نسیم صبحگاهی موهای پیچ خورده‌ی سنبل را شانه می‌زند، بخشی از صورت چمن را با نقش و خال بنفشه آراسته می‌کند.
هوش مصنوعی: عکس برگ گل در جوی چمن مانند آتش است که در آب زلال ترکیب شده و به زیبایی جلوه‌گری می‌کند. این تصویر نشان‌دهندهٔ زیبایی و تجلیات طبیعی در فضای چمن است.
هوش مصنوعی: غزالی که فصل برداشت گل سنبل را در آغوش یک پرنده چکاوک گرفته، لاله‌ای را که نماد نعمان (فرشته زیبایی) است در چنگال خود می‌گیرد. این تصویر به زیبایی و هماهنگی طبیعت اشاره دارد.
هوش مصنوعی: گل پیامی به سمت باده می‌فرستد، گویی باد صبا به استقبال آن می‌دود.
هوش مصنوعی: وقتی حرارت و گرما بر شاخهٔ درختان ارغوان چیره می‌شود، باد صبا مانند پزشک، خون را از دماغ گل به بیرون می‌ریزد.
گلی که در میان چمن از ابتدای صبح می‌شکفد، مانند یوسف است که در مصر نقاب از رخ زیبایش برداشته است.(چمن را به مصر و یوسف را به گل شکوفا تشبیه کرده است)
هوش مصنوعی: در باغ سوسن آزاد، همیشه بادی از سمت شمال می‌وزد و این باد مانند غلامی است که به آن بوی خوش را انتقال می‌دهد.
با شادی و ثروت هزاران عید را ببینی و با کامیابی و خوشگذرانی هزاران سال عمر کنی.
هوش مصنوعی: مقام و جایگاه تو از ظلم و ستم زمانه بالاتر است و وضعیت تو در دنیا از دو قاعدهٔ شرع (دین) ایمن و محفوظ است، یعنی به هیچ وجه مورد تهدید قرار نمی‌گیرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کسان که تلخی زهر طلب نمی‌دانند
ترش شوند و بتابند رو ز اهل سؤال
تو را که می‌شنوی طاقت شنیدن نیست
مرا که می‌طلبم خود چگونه باشد حال؟
شکفت لاله تو زیغال بشکفان که همی
[...]
به سیصد و چهل و یک رسید نوبتِ سال
چهارشنبه و سه روز باقی از شوّال
بیامدم به جهان تا چه گویم و چه کنم
سرود گویم و شادی کنم به نعمت و مال
ستوروار بدین‌سان گذاشتم همه عمر
[...]
اگر کمال بجاه اندر است و جاه بمال
مرا ببین که ببینی کمال را بکمال
من آن کسم که بمن تا بحشر فخر کند
هر آنکه بر سر یک بیت من نویسد قال
همه کس از قبل نیستی فغان دارند
[...]
همیشه گفتمی اندر جهان به حسن و جمال
چو یار من نبود وین حدیث بود محال
من آنچه دعوی کردم محال بود و نبود
از آنکه چشم من او را ندیده بود همال
ز نیکویی که به چشم من آمدی همه وقت
[...]
ز نور قبۀ زرین آینه تمثال
زمین تفته فرو پوشد آتشین سر بال
فروغ چتر سپهری بیک درخشیدن
بسنگ زلزله اندر زند بگاه زوال
درر چو لاله شود لعل در دهان صدف
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.