|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای ز تمکین تو چون کوه قوی پشت حباب
ز آتشین عکس رخت کعبه‌ی زردشت حباب
چون نگردد دلم از ناخن اغیار خراب
خانه‌پرداز شد از زخم سرانگشت حباب
فال رخسار عرق ناک تو در بحر زدم
ساخت پر چون صدف از عقد گهر مشت حباب
ناخن موج کند زیر و زبر بنیادش
می‌نهد بر ورق بحر گر انگشت حباب
می‌کشد بحر در آغوش به یک چشم زدن
نورس از غیرت این وصل مرا گشت حباب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و قدرت معشوق اشاره می‌کند و با تمثیلاتی چون کوه و حباب، به تمکین و استحکامی که در او می‌بیند، پرداخته است. وجود معشوق او را تحت تأثیر قرار داده و به نوعی ویران‌گر و سازنده احساسات درونی‌اش تبدیل شده است. به این ترتیب، شاعر تضاد بین آسیب‌های ناشی از محبت و زیبایی‌هایی که می‌آفریند را به تصویر می‌کشد. در نهایت، عشق او را مانند حبابی می‌سازد که تحت تأثیر این ارتباط، در حال تغییر و ناپایداری است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.