گنجور

شمارهٔ ۸۳۲

 
حکیم نزاری
حکیم نزاری » غزلیات
 

باز رسیدم جمالِ دوست بدیدم

وز لبِ شیرینِ او به کام رسیدم

در عرصاتِ شبِ فراق معیّن

روزِ قیامت هزار بار بدیدم

باز نیارم به صد هزار زبان گفت

آن چه من از جورِ روزگار کشیدم

تا همه روها کنم به روی دل آرام

گوشۀ عزلت ز کاینات گزیدم

گر بگذارد زمانه مدّتِ باقی

کنجی و یاری نشست و جامِ نبیدم

قامتِ او دیدم و قامتِ خود را

در همه آفاق صور عشق دمیدم

باز نگویم که بر زبان نتوان راند

آن چه به گوشِ مکاشفات شنیدم

عاقبتم چون نسیجِ جند ره دادند

بر خود اگرچه چو کرمِ پیله تنیدم

بالغِ دردم که در مشیمۀ فطرت

شیر ز پستان بدوِ کون مکیدم

ماءِ معین بود چون ز چشمۀ حیوان

بالله اگر بشنی وگرنه شمیدم

بیش نگویم ز نام و ننگِ نزاری

عاقبت از نام و ننگِ او برهیدم



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: منبع نزاری | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

احمدی فقیه نوشته:

سلام و درود
بسیار لذت بردم و برای تفسیر و ترجمه سوره کهف از آن بهره بردم.

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.