به یاد آرید یاران مردن حسرتنصیبی را
اگر بینید بر بالین بیماری طبیبی را
شوید آسوده تا از غم دهمتان جان به آسانی
بیارید ای پرستاران به بالینم طبیبی را
ز قتلم بر سر کویت چو اندیشی چه خواهد شد
به شهر خویش اگر سلطان کند پنهان غریبی را
ندیدم گل که تا دانم تو زان نیکوتری یا نه
همیبینم چو خرد نالان به کویت عندلیبی را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی بیمار و حسرتزده در این غزل از معشوقی سخن میگوید که چون پزشکی هرگز بر بالینش نیامده است. از یاران و پرستاران میخواهد آن پزشک را بیاورند تا آسان جان بدهد. به معشوق اطمینان میدهد که کشتن عاشقی غریب در کویش هیچ پیامدی ندارد. در پایان با این تصویر که بلبل نیز مانند او در کوی معشوق مینالد، معشوق را برتر از گل مینشاند.
هوش مصنوعی: ای یاران، هرگاه پزشکی را بر بالین بیماری دیدید، مرگ مرا به یاد آورید که با حسرت مردم و پزشکم (معشوق) هرگز بر بالینم نیامد.
هوش مصنوعی: ای پرستاران، پزشکی (یعنی معشوق) را بر بالینم بیاورید تا من به آسانی از این غم جان بدهم و شما نیز از رنج پرستاری من آسوده شوید.
هوش مصنوعی: خطاب به معشوق میگوید: اگر از کشتن من در کوی خود بیم داری، بدان که اگر پادشاهی در شهر خودش غریبی را پنهانی از میان بردارد، هیچ پیامدی ندارد. من نیز غریبی بیکس در کوی تو هستم و کسی خونم را نمیخواهد.
هوش مصنوعی: من گل را ندیدهام که بدانم تو از آن زیباتری یا نه، اما بلبلی را میبینم که مانند خودم در کوی تو ناله میکند. پس پیداست که گل واقعی تو هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.