سوی جانان جانم از تن میبرند
از قفس مرغی به گلشن میبرند
با همند این خار و گل در باغ ولیک
این به ایوان آن به گلخن میبرند
این سیهزلفان چو طراران شب
دل ز مردم روز روشن میبرند
تاب داده زلف و خوابآلوده چشم
خوابم از سر، تابم از تن میبرند
عاقلان آبی بر آتش میزنند
عاشقان برقی به خرمن میبرند
طاعت شاهم ز چوگان بسته دست
کاین حریفان گوی از من میبرند
خار این گلزار دامنگیر ماست
گل هوسناکان به دامن میبرند
شیر با زنجیر این طفلان شهر
کو به کو برزن به برزن میبرند
دل نداری ورنه این خوبان نشاط
گر دل از سنگ است و آهن میبرند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تمثیل عشق و جدایی پرداخته و از درد و رنج ناشی از فراق معشوق سخن میگوید. او به تصویر کشیدن تضادها در عشق میپردازد و اشاره میکند که چگونه در عالم عشق، خار و گل همیشه در کنار هم هستند. حسرت و اندوه او از دست دادن معشوق و همچنین انتقال زیباییهای عشق به دلمشغولیهای روزمره را نشان میدهد. شاعر میبیند که عاقلها در برابر عشق بیتوجهاند، در حالی که عاشقان برای رسیدن به معشوق، جانفشانی میکنند. در نهایت، او به شکنندگی دل عاشقان اشاره کرده و بیان میکند که اگر عشق واقعی را بفهمند، دلهای سنگی و سردشان نیز از این عشق در میآید.
هوش مصنوعی: دل من که به یاد محبوبش در تکاپوست، از قفس تن آزاد میشود و به سوی او پرواز میکند، همانگونه که پرندهای به باغ زیبا میرود.
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره شده که خار و گل هر دو در کنار هم در باغ وجود دارند، اما در نهایت این گلها هستند که به جاهای زیبا و ارزشمند منتقل میشوند، در حالی که خارها به مکانهای معمولی و غیر جذاب میروند. این موضوع نشاندهندهی تفاوت در سرنوشت و جایگاه چیزهاست.
هوش مصنوعی: این افرادی که موهای تیره و زیبا دارند، همچون پرندگانی در شب، دلهای مردم را در روشنایی روز به خود جذب میکنند.
هوش مصنوعی: زلفهایش را گیسوانی نرم و زیبا به تصویر میکشد و چشمانش حالتی خوابآلود دارند که این همه زیبایی خواب را از سرم میبرد و حال من را متشنج میکند.
هوش مصنوعی: افراد خردمند برای خاموش کردن آتش، آب میریزند، اما عاشقان با شوق و اشتیاق، جرقهای را به کشتزار خود میبرند.
هوش مصنوعی: فرمانبرداری من از شاه مانند بازیکنی است که دستش به چوب بازی بسته شده و حریفان در حال بردن امتیاز از من هستند.
هوش مصنوعی: این گلزار پر از خاری است که به ما آسیب میزند و زیباییهای آن به دست کسانی است که هوسران هستند.
هوش مصنوعی: شیر را با زنجیر به دنبال این کودکان میکشند و آنها را از این محله به آن محله میبرند.
هوش مصنوعی: اگر دل نداری، بدان که این معشوقها با تمام زیبایی و شادابی خود، دلهای سنگی و آهنی هم را به تسخیر در میآورند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.