غیر از تو نگنجد به سرایی که تو باشی
جز تو همه محوند به جایی که تو باشی
شاهان جهان روی نمای تو ندارند
نرخ تو که داند به بهایی که تو باشی
خورشید نخواهم که درآید به خیالت
تا ذره نپرد به هوایی که تو باشی
گر دین رودم در سر کار تو نگردم
الا که پرستار خدایی که تو باشی
در عشق حسد نیست مگر بر دو مقامم
آنجا که نه من باشم و جایی که تو باشی
آرام رباید به کمینگاه ز صیاد
وحشی روشی رام نمایی که تو باشی
شاید که برآرد گل صد برگ «نظیری »
دستان زن هر شاخ گیایی که تو باشی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش معشوق خود میپردازد و اهمیت او را در زندگیاش به تصویر میکشد. او بیان میکند که هیچ چیز و هیچکس نمیتواند جایگزین محبوبش شود و حتی پادشاهان جهان هم به اندازه او ارزش ندارند. شاعر برای به تصویر کشیدن خلوص عشقش میگوید که حتی خورشید را نمیخواهد اگر در خیال محبوبش نباشد. او تصریح میکند که در عشقش حسدی وجود ندارد مگر برای دو چیز: جایی که محبوبش نیست و جایگاهی که خودش حضور ندارد. در نهایت، شاعر با بیان اینکه اگر روزی گلی از عشقش به بار بنشیند، این به خاطر محبوبش خواهد بود.
هوش مصنوعی: جز تو هیچکس نمیتواند در جایی که تو هستی جا بگیرد؛ همه چیز و همه کس در مکان تو محو و غایب هستند.
هوش مصنوعی: پادشاهان دنیا نمیتوانند ظاهر تو را ببینند و هیچکس قیمت و ارزش تو را نمیشناسد.
هوش مصنوعی: نمیخواهم خورشید به یاد تو بیفتد تا ذرهای از زندگیام به وجود تو وابسته باشد.
هوش مصنوعی: اگر دین من هم در مسیر تو نرود، هیچگاه به جز پرستش خدایی که تو هستی، توجهی نخواهم داشت.
هوش مصنوعی: در عشق، حسادتی وجود ندارد مگر در دو حالت: زمانی که من وجود ندارم و فقط تو حضور داری.
هوش مصنوعی: با نرمی و آرامش، خود را به صورت فریبندهای به شکارچی بیرحم نزدیک کن و طوری وانمود کن که در دل او را آرامش و نرمش خود را حس کند.
هوش مصنوعی: شاید که گل صدبرگ در دستان تو، زیبایی و شگفتی هر نوع گیاهی را به نمایش بگذارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رخساره مکن راست به جایی که تو باشی
ور راست کنی، طرفه بالایی که تو باشی
گفتی چو ببینی رخ ما را غم خود خور
از جان که کند یاد به جایی که تو باشی؟
از دیده نیفتد گذرش بر تو نگویی
[...]
من صید غم عشوه نمایی که تو باشی
بیمار به امید دوایی که تو باشی
لطفی به کسان گر نکند عیب بگیرند
غارت زدهٔ مهر و وفایی که تو باشی
مردم همه جویند نشاط و طرب و عیش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.