زین غم نه گریه آید و نی ناله برکشم
سخت است حال مشکل اگر تا سحر کشم
غایب نگشته از نظر از پا درآمدم
من آن نیم که رنج فراق سفر کشم
آن بلبل ندیده بهارم که انتظار
در آشیان ز کوتهی بال و پر کشم
بدخوی خانهزادم و مغرور خدمتم
معذورم ار ز امر تو یک بار سرکشم
پیدا شود که هرچه مرا هست زان تست
فردا که رخت خویش ازین کو به درکشم
ما و سفال آن سگِ کو، زانکه این شراب
مستی نمی دهد چو ز جام دگر کشم
چندان مرو ز هوش «نظیری » به روز وصل
کین جان بیبهاش به پیش نظر کشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنج فراق میگوید و به سختیای که در این وضعیت متحمل میشود اشاره میکند. او خود را به بلبل بیبهار تشبیه میکند که در انتظار است، و احساس میکند از نظر محبوبش غایب نیست. همچنین، از زحمات و سختیهای زندگیاش میگوید و میپذیرد که گاهی به خاطر مشکلاتش دچار ناخوشنودی میشود. شاعر در این حال، به تصنعی بودن دنیا و خوشیهای آن اشاره میکند و خواهان لحظهای است که در کنار محبوبش به آسایش برسد. در نهایت، او به عشق و وصالی که در آینده ممکن است رخ دهد فکر میکند و با بیان احساساتش به محبوب، بر اهمیت آن تأکید میکند.
هوش مصنوعی: از این غم نه میتوانم گریه کنم و نه آه بزنم. اگر حال و روزم سخت است، باید تا سپیده دم تحمل کنم.
هوش مصنوعی: من هرگز از نظر دور نشدهام، بلکه به خاطر عشق و جدایی به پا درآمدهام. من آن کسی هستم که در درد فراق سفر را برمیتابم.
هوش مصنوعی: من مانند آن بلبل هستم که بهار را ندیده و در آشیان خود به خاطر کمبود بال و پر، تنها انتظار میکشد.
هوش مصنوعی: من در خانوادهای بدخلق بزرگ شدم و به همین دلیل به خودم مغرور شدهام. اگر یک بار از دستوری که به من میدهی سرپیچی کنم، ببخشید.
هوش مصنوعی: هر چیزی که در وجود من هست، فردا از آن تو خواهد بود وقتی که من از این در خارج شوم.
هوش مصنوعی: ما و سفال آن سگی هستیم که از شراب مستی نمیگیرد، چون از جام دیگری بنوشم.
هوش مصنوعی: به فراموشی مرو، ای نظیری، در روز وصال، چون جان بیقیمتم را در برابر چشمانت مینهم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای بخت بد که هیچ نبودم من از تو شاد
هر لحظه ای ز زخم تو درد دگر کشم
بس آب گرم و باد خنک هر شبی که من
از دیدگان ببارم و از سینه برکشم
یا پاره کن به قهر گریبان عمر من
[...]
تا کی خمار محنت آن سیمبر کشم
او می خورد بمردم و من دردسر کشم
درد مرا بغیر چه نسبت که مدعی
خار از قدم بر آرد و من از جگر کشم
ظاهر شود خرابی عالم ز سیل اشک
[...]
چون در مصاف حادثه آه از جگر کشم
تیغم نمیبرد به چه امّید برکشم
از گریه کور گشتم و بیناییام به جاست
هر لحظه رشتهٔ مژه را در گهر کشم
عمرم به باغبان نخل قدش گذشت
[...]
تا کی جفا ز دست تو بیدادگر کشم
رفتم که رخت از سر کویت به در کشم
صیاد تا به چند من از حسرت چمن
در گوشه قفس سر خود زیر پر کشم
با یاد سنبل و گل رخسار زلف تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.