بخش ۶۲ - ایضا قصیده من کلام آقا میرزا اسماعیل، المتخلص به نیر طاب ثراه، در مدح امیرالمؤمنین
دلا تا کی در این عالم غم و جور و محن بینی
بکار خویشتن هردم دو صد عقد و شکن بینی
اگر خواهی که در بزمی درآئی بهر استیناس
بسان شمع مجلس اشگریزی تب بتن بینی
وگر سوی گلستان رو کنی وقتی پی نزهت
همه گل خوار بینی گلستان بیت الحزن بینی
وگر خواهی که از الحان مرغان چمن وقتی
غمی از دل زدائی جمله را زاغ و زغن بینی
وگر خواهی که پروازی کنی زینکلبه احزان
شکسته بال باشی بر دو پای خود رسن بینی
دمی دست از علایق باز دار و رو مجرد شو
غبار از چشم خود برگیر تا راه وطن بینی
غریب و بیکس و نالان چو افتادی زعجز از پا
زعرشت دستگیر آمد چمن اندر چمن بینی
همه خار مغیلان ره عشقش بزیر پا
حریر پرنیان دانی و دیبا و پرن بینی
بلی گوئی بلا خواهی بلا پوئی بلا جوئی
که تا خود را بکوی وی اسیر و ممتحن بینی
خدا خواهی خدا خوانی خدا جوئی خدا گوئی
چو وجه ذوالجلالش را بهر سرّ و عان بینی
همه اشیاء به پیشت هالک آید غیر وجه رب
چو جمله ماسوا را زیر امرش مرتهن بینی
اگر نازی کند از هم بریزد جمله قالبها
نیاز جمله عالم را به پیش ذوالمنن بینی
گدای کوی او را افسر شاهی بسی ذلت
اگرچه در برش روزی دریده پیرهن بینی
چو وجه الله امرالله ظاهر در جهان خواهی
بهر سو رو کنی آنجا جمال بوالحسن بینی
امیرالمؤمنین حیدر علی بن ابیطالب
معین انبیا یکسر بهر عهد و زمن بینی
لله و ولی الله، عین الله و جنب الله
بهر سرّی که در خلقت علی را مؤتمن بینی
علی خواهد خدا خواهد خدا خواهد علی خواهد
خطا گفتم دوی نبود علیرا گر چو من بینی
علی اسم خدا باشد که مکنونست در عالم
علی چون روح عالم را سراپا چون بدن بینی
محرّک نیست غیر از او مسکن نیست غیر از وی
یکیرا زنده میدارد یکیرا در کفن بینی
به امر او ملک در بطن مادر میکشد صورت
برون آرد بدنیا هرچه از زشت و حسن بینی
پیمبر را ندانم منزلت چونست رتبت چند
که حیدر را باو گه عبد خوانی گه ختن بینی
رواج دین پیغمبر زتیغ آبدارش شد
بقای شرع پیغمبر به نسل بوالحسن بینی
بهر عصری امامی ظاهر از اولاد اطهارش
که تا عالم زنور او مطهر از وثن بینی
چو انوار خدا تابید بر اشرار این امت
چنانچه مهر عالمتاب را بر هر لجن بینی
زظلم و کفر آنها پر شد عالم عرصه شد تاریک
چنانچه از لجن ابری بهر دشت و دمن بینی
امام عصر غایب شد زانظار و جهان تاریک
اویس آسا جمالش را بباید از قرن بینی
وجودش لنگر ارض و سما و زیمن احسانش
جهان مرزوق و درگاهش پناه از اهرمن بینی
دم عیسی از او باشد ید موسی از او باشد
زلطف او خلیل اندر گلستان و چمن بینی
چو برحسن خدادادش بخیل دل کنی سیری
هزاران یوسف مصری بچاه اندر ذقن بینی
چو ذاتش وصف بیچونست و اوصافش زحد بیرون
چگویم من اگرچه صدزبان اندر دهن بینی
نیاز از غیر او بکسل توسل کن بدامانش
همه شاهان عالم را گدای اینحسن بینی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: قصیده با شکایت از غم و تنگنای دنیا آغاز میشود و دل را به رها کردن دلبستگیها و یافتن راه وطن حقیقی و تحمل بلای عشق الهی فرا میخواند. سپس به مدح امیرالمؤمنین علی میرسد و او را مظهر وجه و امر خدا، یاور پیامبران و نگهبان دین معرفی میکند. در پایان از امامان فرزند او و غیبت امام زمان سخن میگوید و خواننده را به توسل به او و بریدن از غیر او دعوت میکند.
هوش مصنوعی: ای دل، تا کی در این دنیا غم و ستم و رنج میبینی و هر لحظه در کار خود صدها گره و پیچیدگی مییابی؟
هوش مصنوعی: اگر بخواهی برای انس و همدمی به مجلسی بروی، خود را مانند شمع مجلس اشکریزان و تبدار و سوزان مییابی.
هوش مصنوعی: و اگر روزی برای تفریح به گلستان بروی، همهٔ گلها را خار و گلستان را خانهٔ اندوه میبینی.
هوش مصنوعی: و اگر بخواهی با نغمهٔ پرندگان چمن غمی از دل بزدایی، همه را کلاغ و زغن بدآواز مییابی.
هوش مصنوعی: و اگر بخواهی از این کلبهٔ غمها پرواز کنی، بالت شکسته است و بر دو پایت بند و ریسمان میبینی.
هوش مصنوعی: لحظهای از دلبستگیها دست بکش و از همهچیز رها شو و غبار را از چشمت پاک کن تا راه وطن حقیقی و اصلی خود را ببینی.
هوش مصنوعی: وقتی غریب و بیکس و نالان از ناتوانی از پا افتادی، از عرش برایت دستگیری میرسد و باغ در باغ سرسبزی میبینی.
هوش مصنوعی: آنگاه همهٔ خارهای مغیلان راه عشق او را زیر پایت مانند حریر و پرنیان و دیبا و پارچهٔ نرم مییابی.
هوش مصنوعی: «بلی» میگویی (اشاره به پیمان الست) و بلا را میخواهی و در پی آن میروی و آن را میجویی تا خود را در کوی او اسیر و آزموده ببینی.
هوش مصنوعی: خدا را میخواهی و میخوانی و میجویی و بر زبان میآوری، چون چهرهٔ خداوند صاحب جلال را در هر پنهان و آشکاری میبینی.
هوش مصنوعی: همهچیز در برابرت نابودشدنی جلوه میکند جز وجه پروردگار، چون همهٔ آفریدگان را در گرو و زیر فرمان او میبینی.
هوش مصنوعی: اگر او نازی کند همهٔ پیکرها از هم میپاشد، و نیازمندی همهٔ جهان را در برابر خداوند صاحب نعمتها میبینی.
هوش مصنوعی: برای گدای کوی او تاج پادشاهی مایهٔ خواری است، هرچند روزی او را با پیراهن پاره ببینی.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی وجه خدا و فرمان خدا را آشکارا در جهان ببینی، به هر سو رو کنی جمال علی (ابوالحسن) را میبینی.
هوش مصنوعی: امیرالمؤمنین حیدر، علی پسر ابوطالب، را در هر دوره و زمانی یاور همهٔ پیامبران میبینی.
هوش مصنوعی: او دست خدا، ولی خدا، چشم خدا و جنب خداست و در هر رازی از آفرینش، علی را امانتدار میبینی.
هوش مصنوعی: خواست علی همان خواست خداست؛ سپس شاعر میگوید خطا کردم که دو تا شمردم، اگر علی را چون من بشناسی، دوگانگیای میان خواست او و خواست خدا نمیبینی.
هوش مصنوعی: علی نام پنهان خدا در عالم است؛ علی را مانند جان و تمام عالم را مانند تن او میبینی.
هوش مصنوعی: جز او جنباننده و آرامکنندهای نیست؛ به اذن او یکی را زنده میبینی و دیگری را در کفن.
هوش مصنوعی: به فرمان او فرشته در شکم مادر صورت کودک را مینگارد و هر زشت و زیبایی را به دنیا میآورد.
هوش مصنوعی: نمیدانم منزلت و مقام پیامبر چقدر بلند است که حیدر را گاه بندهٔ او و گاه دامادش میبینی.
هوش مصنوعی: رونق دین پیامبر از شمشیر برّان علی بود و ماندگاری شریعت او را در نسل علی میبینی.
هوش مصنوعی: در هر عصری امامی از فرزندان پاک او آشکار است تا جهان را به نور او از بتپرستی پاک ببینی.
هوش مصنوعی: نورهای الهی (امامان) بر بدکاران این امت تابید، همانگونه که خورشید جهانتاب بر هر لجن و گلولایی میتابد.
هوش مصنوعی: از ستم و کفر آن بدکاران جهان پر شد و میدان تاریک گشت، چنانکه از لجن، ابری بر هر دشت و صحرا برخاسته ببینی.
هوش مصنوعی: امام زمان از دیدهها پنهان شد و جهان تاریک گشت؛ باید مانند اویس قرنی، جمال او را از دور و ندیده با دل ببینی.
هوش مصنوعی: وجود او لنگر و نگهدارندهٔ زمین و آسمان است و از برکت احسانش جهان روزی میخورد و درگاهش را پناهگاه از شیطان میبینی.
هوش مصنوعی: دم زندهکنندهٔ عیسی و دست نورانی موسی از اوست و از لطف اوست که ابراهیم خلیل را (در میان آتش) در گلستان و چمن میبینی.
هوش مصنوعی: چون با سپاه دل در زیبایی خداداد او سیر کنی، هزاران یوسف مصری را در چاه چانهٔ او گرفتار میبینی.
هوش مصنوعی: چون ذات او بیمانند و وصفناپذیر است و صفاتش از حد بیرون است، من چه بگویم، حتی اگر صد زبان در دهانم باشد.
هوش مصنوعی: نیازمندی به غیر او را قطع کن و به دامن او توسل بجو، تا همهٔ پادشاهان جهان را گدای این فرزند امام حسن عسکری ببینی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلا تا کی شکست از دست هر پیمان شکن بینی
برآی از سینه کاین ها جمله زین بیت الحزن بینی
برو بیرون ازین خانه، ببر از خویش و بیگانه
کزین دیوان دیوانه، گزند جان و تن بینی
سفر یک قطعه از نیران بود حب وطن ز ایمان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.