امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر است
دیدهها را نور و دلها را صفایی دیگر است
شرمم از روی تو میآید بشر گفتن تو را
جز خدا کفر است اگر گویم خدایی دیگر است
تا نهادیم از سر دریوزه در کویت قدم
هر زمان از فضل حق ما را عطایی دیگر است
گرچه هست آب و هوای روضه رضوان لطیف
جنتآباد سر کوی تو جایی دیگر است
هرکسی در سر هوایی دارد از مهرت ولی
در سر ما ز آتش عشقت هوایی دیگر است
نیست این دل قابل تیمار و درمان ای طبیب
درد بیمار محبت را دوایی دیگر است
بر در سلطان، گدا هستند بسیاری ولی
بر در آن حضرت این مفلس گدایی دیگر است
خانه مردم ز بس کز آب چشمم شد خراب
هر زمان با آب چشمم ماجرایی دیگر است
چشم مستش گفت: هستم من بلای جان خلق
گفتم ابرو، غمزهاش گفت: آن بلایی دیگر است
گرچه دارند از گل رویش نوایی هرکسی
بلبل جان نسیمی را نوایی دیگر است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عارفانه در وصف چهرهٔ معشوق است که مجلس و دلها را روشن میکند و از بهشت برتر است. شاعر در بیت دوم چهرهٔ یار را جلوهگاه جمال حق میشمارد، که با اندیشهٔ حروفی او هماهنگ است. سپس از گدایی بر درگاه یار، درمانناپذیری درد عشق و گریهٔ بسیار سخن میگوید. ردیف «دیگر است» در همهٔ بیتها نشان میدهد که عشق و حال شاعر از دیگران متمایز است و در بیت پایانی نوای جان نسیمی را یگانه میخواند.
هوش مصنوعی: امشب از چهرهٔ تو مجلس روشنایی دیگری دارد؛ چشمها نوری تازه و دلها پاکی و صفایی دیگر یافتهاند.
هوش مصنوعی: شرم دارم که تو را فقط آدمی بنامم، چون چهرهات مظهر جمال حق است؛ اما اگر بگویم جز خدای یگانه خدای دیگری هست، کفر گفتهام. شاعر با نگاه حروفی، چهرهٔ یار را جلوهگاه خدا میداند و او را خدایی جدا نمیشمارد.
هوش مصنوعی: از وقتی به گدایی در کوی تو پا گذاشتهایم، هر لحظه از فضل خدا بخششی تازه نصیب ما میشود.
هوش مصنوعی: هرچند آب و هوای باغ بهشت لطیف و دلپذیر است، بهشتِ سر کوی تو جای دیگری است و از آن برتر است.
هوش مصنوعی: هرکس از مهر تو آرزویی در سر دارد، اما در سر ما از آتش عشق تو شور و سودایی دیگر است.
هوش مصنوعی: ای طبیب، این دل با پرستاری و داروی معمولی درمان نمیشود؛ دردِ بیمارِ عشق داروی دیگری دارد.
هوش مصنوعی: بر درگاه پادشاه گدایان بسیارند، اما این تهیدست بر درگاه آن بزرگوار گدایی از نوعی دیگر است.
هوش مصنوعی: از بس اشک چشمم خانهٔ مردم را ویران کرده است، هر لحظه با اشکم ماجرای تازهای پیش میآید. «مردم» به مردمک چشم هم اشاره دارد که خانهاش، یعنی چشم، از گریه ویران شده است.
هوش مصنوعی: چشم مست یار گفت: من بلای جان مردمم؛ گفتم پس ابرو چیست؟ غمزهاش گفت: آن بلای دیگری است.
هوش مصنوعی: هرچند هرکسی از گل روی او بهره و نغمهای دارد، بلبل جان نسیمی نغمهای دیگر میخواند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.