وقت آن آمد که عزم کوی شیدائی کنم
با خیال چشم مستت باده پیمائی کنم
نقد هستی بر در دکان قلاشی نهم
رخت دانش بر سر بازار رسوائی کنم
من چو مرغ بحر گشتم، فارغم از خاکیان
اتصال آن به که با مرغان دریائی کنم
زر شوم گر سکهٔ مهر تو یابد گوهرم
دُر شوم گر پیش تو دعوی لالائی کنم
گفت ماه آسمان من مرغ عیسی نیستم
تا نظر در شاهد شبگرد هرجائی کنم
من عنان پیچیدهام امشب هوس را از جهان
مستعد خدمتم تا هرچه فرمائی کنم
زهر گردانم شکرها در دهان طوطیان
گر چو ناصر با لب لعلت شکر خائی کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عزم خود برای رسیدن به عشق و شیدایی میگوید و در نظر دارد که با نوشیدن باده عشق، به عالم خیال برود. او میخواهد نقد زندگی را بر دکان قلاشی بگذارد و به دنبال کسب دانش و آگاهی است. خود را مانند مرغ دریایی میبیند که از دنیای خاکی آزاد شده و در پی وصل با مرغان دریایی است. در این مسیر، شاعر آرزو دارد در حضور معشوقش، گرچه ممکن است دچار زوال شود، اما همچنان خدمتی شایسته انجام دهد. او همچنین به جاذبه و زیبایی معشوق اشاره میکند و آرزوی شادی و شیرینی را در کنار او تمنا دارد.
هوش مصنوعی: زمان آن فرا رسیده که با اراده به سوی محل عشق و شیدایی بروم و با خیال چشمان پر از مستی تو، نوشیدن شراب را آغاز کنم.
هوش مصنوعی: من واقعیتهای زندگی را در کنار دکان دغلکاری به نمایش میگذارم و دانش و آگاهی خود را در میان غوغای رسواییها قرار میدهم.
هوش مصنوعی: من مانند پرندهای دریا، از بند و رنج خاکیان آزاد شدهام و حالا از این موضوع بیخیال هستم که با پرندگان دریایی ارتباط برقرار کنم.
هوش مصنوعی: اگر به سکهٔ محبتت تبدیل شوم، حتی اگر زرین شوم، ارزش واقعی من به خاطر توست. اگر در حضورت ادعای خاموشی و بیگوشی کنم، در واقع به جواهر تبدیل میشوم.
هوش مصنوعی: این بیت بیان میکند که گویا ماه در آسمان نمیتواند مانند مرغ عیسی، بیهدف و بدون تمرکز به این سو و آن سو پرواز کند. او نمیخواهد به هر چیزی که در کنار جاذبههای شب وجود دارد، توجه کند و از زیباییهای خاص خود غافل شود.
هوش مصنوعی: امشب تمایل به لذت و خوشی را به دست گرفتهام و در خدمت شما هستم تا هر طور که بخواهید، عمل کنم.
هوش مصنوعی: اگر من زهر را به شکل شکر در دهان پرندگان خوشصدا بریزم، این کار را فقط به خاطر زیبایی لبهای تو انجام میدهم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون به یاد زلف او اندیشه آرایی کنم
تارهای آه را بر لب چلیپایی کنم
شد چهل سالم به غفلت در مسلمانی بس است
اربعینی در سر زلف تو ترسایی کنم
کی توان دادن به یک دل داد سودای ترا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.