|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یک روز در کوی مغان زنار بندم عاقبت
گویم اناالحق خویش را بر دار بندم عاقبت
گریم چنان کز خون دل مژگانم آلوده شود
گلدسته‌های سرخ را بر خار بندم عاقبت
ریزم ز عشقت آبرو تا خاک راهت گل شود
در پیش چشم دشمنان دیوار بندم عاقبت
هر دم ز آه سرد خود، رسوای عالم می‌شوم
من بر دهان خویشتن، مسمار بندم عاقبت
همچون قبا از زیب و فر، معشوق را گیرم به بر
همچون کمر خود را به زر، بر یار بندم عاقبت
گر همچو ناصر با توام، روزی ملاقات اوفتد
راه نظر بگشایم و گفتار بندم عاقبت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، عشق و ارادت عمیق خود را به معشوق بیان می‌کند. او از عواقب عشق و دردهایی که به خاطر معشوق متحمل می‌شود سخن می‌گوید و تأکید دارد که در نهایت تمام این تجارب و احساسات را به نوعی به خود و معشوق گره می‌زند. شاعر به تصویرسازی عاطفی از لحظه‌ها و فضاهایی می‌پردازد که در آن به عشق و آرزوهایش می‌رسد. در پایان، او امیدوار است که روزی با معشوق خود ملاقات کند و بتواند ارتباطی عمیق با او برقرار کند.
هوش مصنوعی: روزی در محله‌ی مغان، کمربند زهد را به خود می‌بندم و در پایان کار، حقایق وجود خود را بر دار تقدیم می‌کنم.
هوش مصنوعی: می‌خواهم طوری بگریم که اشکم آنقدر شدت بگیرد که مژه‌هایم از خون دل رنگین شود و به دنبال آن، در نهایت، گل‌های سرخ را بر روی خارها قرار دهم.
هوش مصنوعی: اگر برای عشق تو، آبروی خود را فدای به خاک افتادن راهت کنم، در برابر چشمان دشمنان، سرانجام دیواری مستحکم می‌سازم.
هوش مصنوعی: هر لحظه با آه سردی که از دل می‌زنم، روسیاه و بدنام می‌شوم. در نهایت، بر زبان خود قفل می‌زنم و آن را محکم می‌کنم.
هوش مصنوعی: من معشوق را همچون قبا و لباس زیبا در آغوش می‌گیرم، و مانند کمری که به زر و طلا می‌بندم، او را در دلم جای می‌دهم.
هوش مصنوعی: اگر روزی مانند ناصر با تو ملاقات کنم، چشمانم را به سوی تو باز می‌کنم و سخنانم را بیان خواهم کرد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.