|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مُردم از غم وین غمم بر سر که غمخوار نیست
شاد بادا غم که جز با وی وفاداریم نیست
مُرده‌ام دیده است، پندارد مگر من زنده‌ام
در حقیقت این تمنا غیر پنداریم نیست
صد هزاران راز دارم در دل پر درد خویش
زار می‌نالم ولیکن با کس آزاریم نیست
از دو عالم رو به سودای بتی آورده‌ام
در شب گیسوی او هم روز بازاریم نیست
می‌کشد ناصر جفای یار و کوشش می‌کند
جز وفا و مهربانی در جهان کاریم نیست
کتاب درخشانی این شماره را ندارد. در عوض غزل ۱۴۰ یک غزل اضافه دارد بدون شماره و یان را جایگزین کردم (الف. رسته)
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و غم خود سخن می‌گوید و احساس تنهایی و بی‌کسی را به تصویر می‌کشد. او از وفاداری به غم خود صحبت می‌کند و می‌گوید که دیگران نمی‌دانند او چقدر در عذاب است. همچنین، معمولاً درد دل خود را با کسی در میان نمی‌گذارد و رازهای درونی‌اش را پنهان نگه می‌دارد. شاعر در پی بتی است و می‌گوید که در عالم عشق، به دنبال اوست و همواره در آرزوی وصالش زندگی می‌کند. در پایان، او به جفای معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که تلاشش تنها برای وفا و مهربانی است.
هوش مصنوعی: از غم زیاد به حالتی رسیدم که حس می‌کنم می‌میرم، اما این غم همراه من است و هیچکس نیست که به فکر من باشد. امیدوارم این غم همیشه باشد چون من جز با او وفاداری ندارم.
هوش مصنوعی: من مانند مرده‌ای هستم که تنها به نظر می‌رسد زنده‌ام، اما در واقع این آرزو یا خواسته‌ام، حقیقتی جز تصور نیست.
هوش مصنوعی: من در دل خود هزاران راز دارم و به شدت دلم پر از درد است. با این حال، من تنها زاری می‌کنم و هیچ آزار و مزاحمتی برای دیگران ندارم.
هوش مصنوعی: در دل شب، آرزوی معشوقی را دارم که در هر دو جهان، عشق او را ترجیح داده‌ام؛ حتی در روشنی روز هم نمی‌توانم از یاد او بیرون بیایم.
هوش مصنوعی: ناصر از ظلم و بی‌وفایی دوستانش رنج می‌کشد و تلاش می‌کند تا در دنیا فقط کارهایی از محبت و صداقت انجام دهد.
هوش مصنوعی: این شماره کتاب، به خاطر نداشتن یک اثر درخشان، متفاوت است. به جای آن، غزل ۱۴۰ یک غزل اضافی بدون شماره دارد که آن را جایگزین کرده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.