بدان که همچنان که قدمای اهل حکمت تصریح کرده اند، قوام همه موجودات به محبت منوط، و انتظام سلسله ممکنات بدان مربوط است و هیچ دلی نیست که از لَمَعه محبت در آن نوری نه، و هیچ سری نیست که از نشئه آن در او شوری نه نشاط و رقص افلاک از شور صَهبای محبت است و مستی و بیهوشی مرکز خاک از سُکر باده مودت «بسم الله مجریها و مرسیها».

اگر محبت نبودی اُمَهات سُفلیه تن به ازدواج آباء عِلویه ندادی و از مزاوجت ایشان، مَوالید ثلاثه نزادی الفت اجزای مرکبات از اثر آن است و استقرار عناصر اربع، در مواضع خود به واسطه آن.

نطفه های قطرات اَمطار از شوق مرکز بر رحم زمین فرو می رود و بنات نبات از جنبش محبت سر از مَشیمه خاک بیرون می کنند.