کدام لب که از او بوی جان نمیآید
کدام دل که در او آن نشان نمیآید
مثال اشتر هر ذرهای چه میخاید
اگر نواله از آن شهره خوان نمیآید
سگان طمع چپ و راست از چه میپویند
چو بوی قلیه از آن دیگدان نمیآید
چراست پنجه شیران چو برگ گل لرزان
اگر ز غیب به دلها سنان نمیآید
هزار بره و گرگ از چه روی هم علفند
به جان چو هیبت و بانگ شبان نمیآید
برون گوش دو صد نعره جان همیشنود
تو هوش دار چنین گر چنان نمیآید
در این جهان کهن جان نو چرا روید
چو هر دمی مددی زان جهان نمیآید
به دست خویش تو در چشم میفشانی خاک
نه آن که صورت نو نو عیان نمیآید
شکسته قرن نگر صد هزار ذوالقرنین
قرین بسیست که صاحب قران نمیآید
دهان و دست به آب وفا کی میشوید
که دم دمش می جان در دهان نمیآید
دو سه قدم به سوی باغ عشق کس ننهاد
که صد سلامش از آن باغبان نمیآید
ورای عشق هزاران هزار ایوان هست
ز عزت و عظمت در گمان نمیآید
به هر دمی ز درونت ستارهای تابد
که هین مگو کاثری ز آسمان نمیآید
دهان ببند و دهان آفرین کند شرحش
به صورتی که تو را در زبان نمیآید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این غزل با پرسشهای پیاپی نشان میدهد که جنبش و جان همه موجودات، از ذره و شیر و گرگ و بره تا جان تازه در جهان کهنه، از مددی پنهان و دمادم از عالم غیب حکایت میکند. سپس میگوید ندیدن این نشانهها از کوری خود انسان است و هر که به سوی عشق گامی بردارد پاسخ و بخشش مییابد. در پایان، از شکوه آنچه فراتر از عشق است سخن میگوید و خود را به خاموشی فرامیخواند تا خداوند خود این راز را بیان کند.
هوش مصنوعی: کدام لب است که بوی جان از آن به مشام نرسد، و کدام دل است که نشانی از معشوق و حقیقت در آن پیدا نشود؟ یعنی همهچیز از جان و حقیقت الهی بهره دارد.
هوش مصنوعی: اگر از آن سفرهٔ نامدار، یعنی خوان بخشش الهی، لقمهای نمیرسد، پس چرا هر ذره مانند شتر نشخوار میکند و چیزی میجود؟ جنبش و تغذیهٔ هر ذره نشان رسیدن روزی از آن خوان است.
هوش مصنوعی: اگر بوی خوراک از آن دیگدان نمیآید، پس سگان آزمند چرا به چپ و راست میدوند؟ تکاپوی طالبان، حتی آزمندان، نشان آن است که بویی از آن سرچشمه به آنان رسیده است.
هوش مصنوعی: اگر از عالم غیب نیزهای بر دلها فرود نمیآید، چرا پنجهٔ شیران مانند برگ گل میلرزد؟ ترس دلیران نشان اثر نیرویی پنهان است.
هوش مصنوعی: اگر هیبت و بانگ چوپان به جانشان نمیرسد، چرا هزاران بره و گرگ در کنار هم میچرند؟ همزیستی دشمنان نشان فرمان و نگهبانی پروردگار است.
هوش مصنوعی: جان بیرون از گوش ظاهری صدها بانگ و ندا میشنود؛ پس هوشیار باش و به این گونه بشنو، اگرچه آن ندا از راه گوش سر نمیآید.
هوش مصنوعی: اگر هر لحظه یاری و مددی از آن جهان نمیرسد، پس در این جهان کهنه چگونه جان تازه میروید؟
هوش مصنوعی: تو خود با دست خویش در چشمت خاک میپاشی و خود را کور میکنی؛ نه اینکه صورتهای تازه پیوسته آشکار نشوند.
هوش مصنوعی: بنگر که صدهزار ذوالقرنین را روزگار شکسته و از میان برده است؛ قرنها و همراهان بسیار میآیند و میروند، اما صاحبقران حقیقی و پایدار پدید نمیآید. شاعر با واژههای قرن و قرین و قران بازی کرده است.
اگر هر دم و هر لحظه، باده جان نمینوشیدیم؛ چهکسی بی آن، عاشق میشد؟
کسی نیست که بهسوی باغ عشق رفته باشد و صد تا خوشآمدگویی و سلام از آن باغبان نشنیده باشد.
در پشت عشق، هزاران هزار کاخ و جایگاه باشکوه از بزرگی و خوبی هست که غیرقابل وصف است.
هر لحظه نوری در درون تو میدرخشد و بهتو میگوید که مگو چیزی از آسمان نمیآید.
دهان را ببند و خاموش باش و خدا خود آنرا شرح خواهد داد بهشکلی که نمیتوانی شرحش دهی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
کدام دل که ز دوری بجان نمی آید
کدام جان که ز غم در فغان نمی آید
سرشک من بکجا می رود که همچون آب
دو دیده نازده بر هم روان نمی آید
ز شوق عارض و رخسار او چنان مستم
[...]
به جز سکوت ز روشندلان نمیآید
زبان شعله به کار بیان نمیآید
ز سیل حادثه چشمم چنین که ترسیدست
ز دیده دیدن ریگ روان نمیآید
خدنگ آه شکارافکن است لیک چه سود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.