در آب فکن ساقی بط زاده آبی را
بشتاب و شتاب اولی مستان شبابی را
ای جان بهار و دی وی حاتم نقل و می
پر کن ز شکر چون نی بوبکر ربابی را
ای ساقی شور و شر هین عیش بگیر از سر
پر کن ز می احمر سغراق و شرابی را
بنما ز می فرخ این سو اخ و آن سو اخ
بربای نقاب از رخ معشوق نقابی را
احسنت زهی یار او شاخ گل بی‌خار او
شاباش زهی دارو دل‌های کبابی را
صد حلقه نگر شیدا زان باده ناپیدا
کاسد کند این صهبا صد خمر لعابی را
مستان چمن پنهان اشکوفه ز شاخ افشان
صد کوه چو که غلطان سیلاب حبابی را
گر آن قدح روشن جانست نهان از تن
پنهان نتوان کردن مستی و خرابی را
ماییم چو کشت ای جان سرسبز در این میدان
تشنه شده و جویان باران سحابی را
چون رعد نه‌ای خامش چون پرده تست این هش
وز صبر و فنا می‌کش طوطی خطابی را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف لذت‌های زندگی و شادمانی می‌پردازد و از ساقی می‌خواهد که باده را به سرعت بیاورد تا مستان بتوانند از خوشی‌ها بهره‌مند شوند. او به زیبایی معشوق و فرح‌بخش بودن آن اشاره می‌کند و شکر و خوشی را به مثابه‌ی دارویی برای دل‌های کبابی و رنجور در نظر می‌گیرد. شاعر همچنین به هاله‌ای از راز و رمز در می اشاره دارد و بر اهمیت می و مستی تأکید می‌کند، به طوری که در نهایت انسان‌ها را به جستجوی سرسبزی و زندگی پر از نشاط تشویق می‌کند. این الهام بخشی به زندگی، دعوت به شادی و پذیرش لحظات گذرا و شیرین آن را مسخره کرده و به نوعی پیشرفت روحی و معنوی را مورد تأکید قرار می‌دهد.
هوش مصنوعی: ساقی، در آب یک بط (پرنده‌ای آبزی) را بینداز و هرچه زودتر، مستان جوان را به شتاب بیاور.
هوش مصنوعی: ای جان من، تو بهار و دی (ماه دوازدهم) هستی و مانند حاتم، بخشش و generosity را در نقل و می نسبت به دیگران منتشر کن، همان‌طور که نی، بوبکر را نغمه‌ساز می‌کند.
هوش مصنوعی: ای ساقی، ای کسی که در مجالس شادی و خوشگذرانی شراب می‌ریزی، بشین و از ابتدا به عیش و خوشی بپرداز و لیوان مرا از شراب قرمز رنگ پر کن.
هوش مصنوعی: ای ساقی، از اینکه این طرف و آن طرف را نگاه می‌کنی و می‌گویی «اخ» (آه و افسوس)، با شراب خوش‌رنگ، پرده را از چهرهٔ معشوق بردار و زیبایی‌اش را به نمایش بگذار.
هوش مصنوعی: احسنت بر یار، او مانند گل است که خار ندارد. شاد باش، او دارویی است برای دل‌هایی که به خاطر عشق می‌سوزند.
هوش مصنوعی: صد حلقه شیدا به خاطر آن بادهٔ نامرئی را ببین که این صهبا (شراب سفید) را بی‌فایده و بی‌خاصیت می‌کند، مثل صد خمر (شراب) بلورین که حباب دارد.
هوش مصنوعی: مستان در باغ، درختان را پوشانده و مانند اشکوفه‌هایی از شاخ افشان هستند. صد کوه، همانند حبابی، در حال غلتیدن و جاری شدن مانند سیلاب‌اند.
هوش مصنوعی: اگر آن جام که روشنی جان است، از بدن پنهان باشد، نمی‌توان از مستی و خرابی جلوگیری کرد.
هوش مصنوعی: ما مانند زراعتی هستیم که در این میدان تشنه به باران احتیاج دارد و به دنبال قطرات بارانی هستیم که می‌تواند حیات و رونق بخش ما باشد.
هوش مصنوعی: اگر مانند رعد سر و صدا نکنی، پس خاموشی تو مانند پرده است و نشانه‌ای از تو در این دنیا نیست. بنابراین از صبر و فنا بپرهیز و مانند طوطی با شور و حال، خود را معرفی کن.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ساقی ز شراب حق پر دار شرابی را
درده می ربانی دل‌های کبابی را
کم گوی حدیث نان در مجلس مخموران
جز آب نمی‌سازد مر مردم آبی را
از آب و خطاب تو تن گشت خراب تو
[...]
یا میکده را دربند این رند شرابی را
یا چشم بپوش امشب مستی و خرابی را
تا گرد وجودم را بر باد فنا ندهد
از دست نخواهد داد این آتش آبی را
یکباره پریشان کرد ما را چو پریشان کرد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.