صبحدمی همچو صبح پرده ظلمت درید
نیم شبی ناگهان صبح قیامت دمید
واسطهها را برید دید به خود خویش را
آنچ زبانی نگفت بیسر و گوشی شنید
پوست بدرد ز ذوق عشق چو پیدا شود
لیک کجا ذوق آن کو کندت ناپدید
فقر ببرده سبق رفته طبق بر طبق
باز کند قفل را فقر مبارک کلید
کشته شهوت پلید کشته عقلست پاک
فقر زده خیمهای زان سوی پاک و پلید
جمله دل عاشقان حلقه زده گرد فقر
فقر چو شیخ الشیوخ جمله دلها مرید
چونک به تبریز چشم شمس حقم را بدید
گفت حقش پر شدی گفت که هل من مزید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر از تجلی نور و عشق در دل انسان سخن میگوید. در آغاز صبح، ظلمت کنار میرود و بیداری و آگاهی به وجود میآید. شاعر به مفهوم فقر و عشق اشاره میکند و فقر را به عنوان وسیلهای برای نزدیکتر شدن به حقیقت و عشق معرفی میکند. او همچنین به عشق به عنوان نیرویی اشاره میکند که انسان را از هوسها و پلیدیها رهایی میبخشد و به پاکی و حقیقت هدایت میکند. نهایتاً، شاعر به دیدار شمس و تأثیر آن بر خود اشاره میکند که او را به درخواست از خداوند ترغیب میکند.
هوش مصنوعی: در صبحگاه ناگهان، تاریکیها شکسته میشود و به روشنایی میرسیم؛ همانطور که در نیمهشب، قیامت به یکباره رخ میدهد و تغییرات بزرگی به وجود میآورد.
هوش مصنوعی: انسان وقتی میان واسطهها و مانعها را کنار میزند، خود را مستقیماً مشاهده میکند. آنچه را که زبان نتوانسته بیان کند، با قلب و جان درک میکند، بیاینکه نیازی به گفتوگو داشته باشد.
هوش مصنوعی: وقتی که احساس عشق در وجود انسان نمایان میشود، دل دردی به جان او میآورد، اما این احساس عشق میتواند به آسانی از بین برود و ناپدید شود.
هوش مصنوعی: فقر باعث میشود که انسان از پیشرفتهای دنیوی و مادی عقب بیفتد، اما این فقر میتواند قفلهای بسته را باز کرده و به نعمتهایی دست یابد که درک و شناخت عمیقتری از زندگی و عشق به او میدهد. بدین معنا، فقر را میتوان به عنوان کلیدی مبارک تصور کرد که راهی به سوی آگاهی و معنویت باز میکند.
هوش مصنوعی: انسانی که به شهوت و خواستههای ناپاک گرفتار میشود، در حقیقت عقل خود را نیز از دست داده است. فقر، در اینجا معنای روحانی و معنوی دارد و به فضیلتهای پاک اشاره میکند که خیمهای از آن سوی وجود عالم پاک و ناپاک را برپا کرده است.
هوش مصنوعی: تمام دلهای عاشقان به دور فقر گرد آمدهاند و فقر مانند شیخ بزرگ و فرزانهای است که تمام دلها مرید او هستند.
هوش مصنوعی: وقتی شمس (شمس تبریزی) در تبریز به من نگاه کرد، گفت که من به کمال و شایستگی رسیدم و سپس پرسید آیا کسی خواهان چیز بیشتری هست؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زاغ بیابان گزید خود به بیابان سزید
باد به گل بر بَزید گل به گل اندر غژید
یاسمن لعل پوش سوسن گوهر فروش
بر زنخ پیلگوش نقطه زد و بشکلید
دی به دریغ اندرون ماه به میغ اندرون
[...]
روزه ز ما تافت روی راه سفر برگزید
رفت به سوی سفر و ز ما صحبت برید
عید برو دست یافت تیغ ظفر برکشید
چون سیه منهزم روزه ازو در رمید
تا رقم عاشقی در دلم آمد پدید
عاشقی از جان من نبست آدم برید
در صفت عاشقی لفظ و عبارت بسوخت
حرف و بیان شد نهان نام و نشان شد پدید
قافله اندر گذشت راه ز ما شد نهان
[...]
واقعهٔ عشق را نیست نشانی پدید
واقعهای مشکل است بسته دری بی کلید
تا تو تویی عاشقی از تو نیاید درست
خویش بباید فروخت عشق بباید خرید
پی نبری ذرهای زانچه طلب میکنی
[...]
روی تو چون روی مار خوی تو زهر قدید
ای خنک آن را که او روی شما را ندید
من شده مهمان تو در چمن جان تو
پای پر از خار شد دست یکی گل نچید
ای مثل خارپشت گرد تو خار درشت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.