این چنین پابند جان میدان کیست
ما شدیم از دست این دستان کیست
عشق گردان کرد ساغرهای خاص
عشق میداند که او گردان کیست
جان حیاتی داد کوه و دشت را
ای خدایا ای خدایا جان کیست
این چه باغست این که جنت مست اوست
وین بنفشه و سوسن و ریحان کیست
شاخ گل از بلبلان گویاترست
سرو رقصان گشته کاین بستان کیست
یاسمن گفتا نگویی با سمن
کاین چنین نرگس ز نرگسدان کیست
چون بگفتم یاسمن خندید و گفت
بیخودم من میندانم کان کیست
میدود چون گوی زرین آفتاب
ای عجب اندر خم چوگان کیست
ماه همچون عاشقان اندر پی اش
فربه و لاغر شده حیران کیست
ابر غمگین در غم و اندیشه است
سر پرآتش عجب گریان کیست
چرخ ازرق پوش روشن دل عجب
روز و شب سرمست و سرگردان کیست
درد هم از درد او پرسان شده
کای عجب این درد بیدرمان کیست
شمس تبریزی گشادهست این گره
ای عجب این قدرت و امکان کیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی حقیقت و معنای زندگی میپردازد و در هر بیت به نمادهای طبیعی و زیباییها اشاره میکند که پرسشهایی دربارهی هویت و وجود آنها مطرح میسازد. او به عشق به عنوان نیرویی گرداننده اشاره میکند که همه چیز را دگرگون میکند و از خدای تعالی و حقیقت زندگی سؤال میکند. با بررسی باغ و گلها، حالتهای مختلف عشق را مینماید و در نهایت به راز شمس تبریزی اشاره میکند که کلید حل معماها و گرههاست. شاعر در این جستجو به جزئیات طبیعی و عواطف انسانی اشاره میکند و نشان میدهد که همه چیز در پی شناخت یک حقیقت عمیقتر است.
هوش مصنوعی: ما در دام عشق گرفتار شدهایم و نمیدانیم که این فردی که ما را به این حال درآورده کیست. این وضعیت ناشی از چنگ زدن دستان معشوق است که ما را به این سرنوشت کشانده.
هوش مصنوعی: عشق، ساغرهای مخصوص را به چرخش درآورده و فقط عشق میداند که آن کسی که این عشق را میگرداند کیست.
هوش مصنوعی: خداوند جان و حیات را به کوهها و دشتها بخشیده است، پس ای خدا، جان و زندگی حقیقی چه کسی است؟
هوش مصنوعی: این چه باغی است که حال و هوای بهشت را دارد و گلهای بنفشه، سوسن و ریحان در آن هستند؟
هوش مصنوعی: بلبلان به تعبیری شاخ گل را از زیبایی و معنای آن بیشتر بیان میکنند و اکنون سرو (نشان زیبایی) در حال رقص و شادی است و به این خاطر از بستان (باغ) میپرسد که اینجا چه جایی است.
هوش مصنوعی: یاسمن (گلی خوشبو) گفت: چرا با سمن (دیگر گل) حرف نمیزنی و نمیگویی این نرگس (گلی دیگر) که اینطور زیباست، متعلق به نرگسدان (محل رویش نرگس) کیست؟
هوش مصنوعی: وقتی من این را گفتم، یاسمن خندید و گفت من بیخبر از خودم هستم و نمیدانم او کیست.
هوش مصنوعی: آفتاب مانند گوی زرینی میدود و تعجبآور است که در میدان چوگان چه کسی را میتوان یافت که اینچنین تند و پرسرعت باشد.
هوش مصنوعی: ماه مانند عاشقان در پی آن معشوق است و به خاطر محبتش حالتی سرگردان و حیران دارد، چه در حالت فربه و چه در حالت لاغر؛ به عبارت دیگر، وقتی کسی در عشق غرق میشود، در هر وضعیت و حالتی دچار حیرت و شگفتی است.
هوش مصنوعی: ابر غمگین به خاطر اندوه و فکرش در حالت نگرانی و تأمل است. حالا کسی که با چنین حالتی در حال گریه است، کیست؟
هوش مصنوعی: چرخ، که در اینجا به معنی فلک یا آسمان است، با لباس آبی و درخشان خود، به نظر میآید که در روز و شب مست و گیج است. سؤال اینجا است که این وضعیت عجیبی که برای آسمان پیش آمده است، ناشی از چه کسی میتواند باشد.
هوش مصنوعی: درد من به خاطر او به دنبال پاسخ است که این درد بیدرمان چه کسی میتواند باشد.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی (مراد از درد در بیت پیشین) با گشودهبودن این گره نشان میدهد که چه قدرت و امکانی وجود دارد که بتواند این مشکل را حل کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
تا بدانی این ولایت زان کیست
این ثنا از قول حق در شان کیست
این چنین پابند جان میدان کیست
ما شدیم از دست این دستان کیست
میدود چون گوی زرین آفتاب
ای عجب اندر خم چوگان کیست
آفتابا راه زن راهت نزد
[...]
نه فلک داند ملک حیران کیست
نه ملک داند فلک ایوان کیست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.