وقتت خوش ای حبیبی، بشنو به حق یاری
ارحم حنین قلبی لا تسع فی ضراری
دل را مکن چو خاره، مگزین ز ما کناره
یا منیة الفاد، دار ولا تمار
ساقی خاص روحی، در ده می صبوحی
اللیل قد تولی و البدر فیالتواری
ای برده هوش ما را، یاد آر دوش ما را
اسقیتنا کسا صرفا علیالخمار
مار را خراب کردی، غرق شراب کردی
حتی بدا و افشا، ما کان فی سراری
سلطان خیل مایی، لیلی لیل مایی
یا لدةاللیالی، یا بهجةالنهار
ای سِرّ طور سینا وی نور چشم بینا
انتالکبیر فینا، فارحم علیاصغار
هین نوبت جنون شد، مستی ما فزون شد
یا مسکرالعقول، یا هادمالوقار
شاه سخنور آمد، موج سخن درآمد
نحنالصدا نصدی، والله خیر قاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با نگاهی عاشقانه و عارفانه به معشوق مینگرد و از او میخواهد که بر القلب محبتش رحمت کند و از تنهاییاش رهایی بخشد. او دعا میکند تا معشوق یادش کند و او را در حال مستی و جنون، در آغوش خود گیرد. شاعر به لذتهای معنوی و جام شراب عشق اشاره میکند و از معشوق میخواهد که او را در این حالت غرق کند و از زیباییهای زندگی احساس شکوهمند و شگفتانگیزی را به او هدیه دهد. در نهایت، او به عظمت معشوق و برتری وجود او اعتراف میکند و از او طلب رحمت برای کوچکترها میکند.
هوش مصنوعی: ای محبوب من، وقتت خوش باشد. به حق یاری، به فریاد دلِ شکیبا و ناتوان من گوش فرا بده و نگذار در گرفتاریهایم تنها بمانم.
هوش مصنوعی: دل را مانند خار نکن، از ما دوری مکن، ای آرزوی دلهای خراب، در این دنیا ساکن شو و جدل نکن.
هوش مصنوعی: ای ساقی خاص، روح من، در شب به من شراب بده، زیرا شب به پایان رسیده و ماه در حال پنهان شدن است.
هوش مصنوعی: ای کسی که ما را از هوش بردهای، به یاد بیاور شب گذشته را که ما را به شراب نوشاندی و فقط در اثر آن شراب مست شدیم.
هوش مصنوعی: تو ما را به تباهی کشاندی و در شراب غرق کردی، حتی بدیها و رازهایمان را نیز افشا کردی.
هوش مصنوعی: تو سلطان گروه ما هستی، مانند لیلی که در شبها میدرخشد و یا مانند مادر شبها، و نیز مانند روشنی روز.
هوش مصنوعی: ای بزرگترین و با عظمت در میان ما، ای راز طور سینا و نور چشم بینا، به کوچکترهای ما رحم کن.
هوش مصنوعی: حالا وقت جنون و دیوانگی فرا رسیده و شیدایی ما به شدت افزایش یافته است. ای کسی که عقلها را به مستی وادار میکنی، یا ای کسی که آرامشها را از بین میبری.
هوش مصنوعی: شاه سخنور به معنای کسی است که دارای قدرت بیان و سخنوری است، و وقتی او میآید، جوی از سخن به راه میافتد. ما صدای خود را به او تقدیم میکنیم و به او میگوییم که خداوند بهترین قاری (خواننده) است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری
کان سنگدل دلم را خواری نمود خواری
چون دوستان یکدل در پیش او نهادم
بستد به دوستی دل ننمود دوستداری
گفتم که دل ستانم ناگاه دل سپردم
[...]
ای لعبت حصاری، شغلی دگر نداری
مجلس چرا نسازی، باده چرا نیاری
چونانکه من به شادی روزی هم گذارم
خواهم که تو به شادی روزی همیگذاری
گر دوستدار مایی، ای ترک خوبچهره
[...]
ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری
کان سنگدل دلم را خواری نمود خواری
چون دوستان یکدل دل پیش تو نهادم
بسته به دوستی دل بنموده دوستداری
گفتم که دل ستانم ناگاه دل سپردم
[...]
ای شاه عدل گستر عید آمدست بر در
از یار خواه باده وز باده خواه یاری
دانی یقین و داری هرچ آن وجود دارد
جز غیب کان ندانی جز عیب کان نداری
در ملکت فریدون می خواه بهمن آسا
[...]
تا چند عشق بازیم بر روی هر نگاری؟
چون میشویم عاشق بر چهرهٔ تو باری
از گلبن جمالت خاری است حسن خوبان
مسکین کسی کزان گل قانع شود به خاری!
خواهی که همچو زلفت عالم به هم بر آید؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.