از مه من مست دو صد مشتری
غمزه او سحر دو صد سامری
هر نفسی شعله زند دین از او
سوز نهد در جگر کافری
آتش دل بر شده تا آسمان
وز تف او گشته افق احمری
دوش جمال تو همیشد شتاب
در کف او مشعله آذری
گفتم هین قصد کی داری بگو
شیر خدا حمله کجا میبری
ای تو سلیمان به سپاه و لوا
خاتم تو افسر دیو و پری
جان و روان سخت روان میروی
سوی من کشته دمی ننگری
نعره مستان میت نشنوی
هیچ کسی را به کسی نشمری
تیز همیکرد خیالش نظر
محو شدم در تف آن ناظری
نیست شدم نیست از آن شور نیست
رفت ز من مهتری و کهتری
مفخر تبریز شهم شمس دین
شرح دهد حال من ار منکری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تصویر کردن جاذبه و جذابیت معشوق میپردازد. او دلش را به آتش کشیده و در دنیای عشق، شتابان به سوی معشوق میرود. گوینده با اشاره به قدرت و زیبایی معشوق، به حال و هوای خود و رفتارهایش در این عشق اشاره میکند و از ناپایداری و عدم ثبات وضعیت خود در این راه سخن میگوید. در نهایت، به وضوح به عشق سوزان و اشتیاقی که او نسبت به معشوق دارد، تاکید میکند و خود را در برابر آن جاذبه بینهایت کوچک و بیقیمت احساس میکند.
هوش مصنوعی: از چهرهٔ محبوبم، اثر شگفتانگیزی در دهها دل ایجاد شده است؛ زیرا ناز و عشوهٔ او، مثل سحر سامری، بسیاری را فریب داده و به خود جذب کرده است.
هوش مصنوعی: هر نفسی که از او میگذرد، شعلۀ عشق و ایمان را برافروخته میکند و این آتش سوزان بر دل کافران نیز تاثیر میگذارد.
هوش مصنوعی: آتش دل به قدری بالا رفته که تا آسمان رسیده و از حرارت او، افق به رنگ سرخ درآمده است.
هوش مصنوعی: دیشب زیبایی تو به سرعت در حال ظاهر شدن بود، مانند شعلهای آتشین که در دستان او، به سان آتش آذر (آتش مقدس) میدرخشید.
هوش مصنوعی: من به او گفتم: «ای شیر خدا، کجا قصد داری حمله کنی؟
هوش مصنوعی: ای سلیمان، تو با سپاه و پرچمت، نشان و علامت قدرت و سلطنت را داری و انگشترت بر دیوان و پریان فرمانروایی میکند. سلیمان نماد پادشاهی و قدرت است و افسر به معنای نشانه و علامت سلطنت اوست.
هوش مصنوعی: جان و روح تو به سرعت به سوی من میآید، اما تو در این لحظه به چیزی غیر از من توجه نمیکنی.
هوش مصنوعی: مستی و شور و شوق را که میتوان در صدای نعرهٔ می را حس کرد، نمیتوانی به هیچکس نسبت بدهی و هیچکس را در نظر کسی نمیبینی.
هوش مصنوعی: خیال او بسیار تیز و آماده بود و من در نگاه آن ناظر به شدت جذب و محو شدهام.
هوش مصنوعی: از آن شور و شوقی که داشتم، دیگر خبری نیست و از من هم مقام و اعتبار اجتماعی (عظمت و کوچکی) رفته است.
هوش مصنوعی: شمسالدین تبریزی، شخصیتی بزرگ و محترم از تبریز، میتواند حال من را برای شما توضیح دهد اگر کسی به حقیقت وجود من پشت کند یا منکر شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گشتن این گنبد نیلوفری
گر نه همی خواهد گشت اسپری
هیچ عجب نیست ازیرا که هست
گشتن او عنصری و جوهری
هست شگفت آنکه همی ناصبی
[...]
ای پسر خوش تو بدین دلبری
حور بهشتی ملکی یا پری
هم نبود حور و پری را به حسن
این همه مردافکنی و دلبری
ماه پری طلعت حورا فشی
[...]
ریخته نوش از دم سیسنبری
بر دُم این عقربِ نیلوفری
ای دل سرمست، کجا میپری؟
بزم تو کو؟ باده کجا میخوری؟
مایهٔ هر نقش و ترا نقش نی
دایهٔ هر جان و تو از جان بری
صد مثل و نام و لقب گفتمت
[...]
خانه صاحبنظران میبری
پرده پرهیزکنان میدری
گر تو پریچهره نپوشی نقاب
توبه صوفی به زیان آوری
این چه وجود است نمیدانمت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.