مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟
این مه نو چیست که آورده‌ای؟
ساغر شاهانه گرفتی به کف
گلشکر نادره پرورده‌ای
پردهٔ ناموس که خواهی درید؟
کآفت عقل و ادب و پرده‌ای
می‌شکفد از نظرت باغ دل
ای که بهار دل افسرده‌ای
آتش در ملک سلیمان زدی
ای که تو موری بنیازرده‌ای
در سفر ای شاه سبک روح من
زیر قدم چشم و دل اسپرده‌ای
دارد خوبی و کشی بی‌شمار
روی کسی کش به کس اشمرده‌ای
بنده کن هر دل آزاده‌ای
زنده کن هر بدن مرده‌ای
می‌کندت لابه و دریوزه جان
جان ببر آنجا که دلم برده‌ای
جان دو صد قرن در انگشت تست
چونت بگویم؟! که تو ده مرده‌ای
بس کن تا مطرب و ساقی شود
آنکه می از باغ وی افشرده‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حال و هوای خوشی و مستی می‌گوید و به یک شخص خاص، که نمادی از باده و سرور است، توجه می‌کند. او از زیبایی‌ها و آثار این شخص بر روح و دل انسان‌ها سخن می‌گوید و به تاثیرات مثبت او بر زندگی و دل‌های افسرده اشاره می‌کند. شاعر با بیانی عاشقانه و الهام‌بخش از قدرت وجود این شخص برای زنده کردن دل‌های مرده و ایجاد نشاط در زندگی یاد می‌کند. در این میان، از درد و رنج‌های عشق و نیاز به روح تازگی در زندگی نیز سخن می‌گوید. در نهایت، دعوت به شادی و نویدبخشی به دل‌های خسته و سرشار از غم در کلام او مشهود است.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از معشوق و زیبایی او سخن می‌گوید و از او می‌پرسد که این شادی و سرخوشی ناشی از کجاست و این زیبایی تازه (مه نو) که به دنیای او آورده، چیست؟
هوش مصنوعی: ساغر شاهانه را در دست گرفتی، یعنی ظرف شراب را که به خاطر زیبایی‌اش معروف است به دست داری و آن را با دقت و زیبایی پر کرده‌ای.
هوش مصنوعی: چرا می‌خواهی پردهٔ حرمت و عفت را پاره کنی؟ زیرا این کار به عقل و ادب آسیب می‌زند و خود یک پردهٔ ناخوشایند است.
هوش مصنوعی: نگاه تو باعث جوانه‌زنی و شکوفایی باغ دل میشود، ای کسی که بهاری برای دل غمگین و افسرده‌ات به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: تو که مانند مور هستی و بی‌نیاز شده‌ای، آتشی در سرزمین سلیمان گذاشتی، یعنی کاری بزرگ و تاثیرگذار انجام دادی.
هوش مصنوعی: ای شاه بی‌خبر از قید و بندها، در سفرت، زیر پاهایت، چشم و دل را به تسلیم و فروتنی سپرده‌ام.
هوش مصنوعی: خوبی‌های فراوانی وجود دارد که در دل افراد نهفته است، و تو به خاطر زیبایی‌های چهره برخی از آنها را به دیگران می‌چسبانی.
هوش مصنوعی: ای کسی که قدرت داری، دل‌های آزادگان را به بندگی خود درآور و بدن‌های مرده را دوباره احیا کن.
هوش مصنوعی: جان می‌خواهد از تو درخواست و زاری کند، تو نیز او را ببر به جایی که دل من در آنجا است.
هوش مصنوعی: زندگی من به مدت دویست قرن در دستان توست. چگونه می‌توانم تو را توصیف کنم وقتی که تو نزدیک به مرگ هستی؟
هوش مصنوعی: بگذار آن کسی که می را از باغ خود فشرده و آماده کرده، ساز و دهل بزند و مستی را به نمایش بگذارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چون ببری زانچه طمع کرده‌ای
آن بری از خانه که آورده‌ای
در سخن را که گره کرده ای
در صدف سینه تو پرورده ای
از عدم آرایش ما کرده ای
گوهری از هیچ برآورده ای
جِر بزنی یا نزنی پَرده‌ای
خوب رخی، هرچه کنی کرده‌ای!
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.