الا هات حمرا کالعندم
کانی ما زجتها عن دمی
و یبدو سناها علی وجنتی
اذا انحدرت کاسها عن فمی
فطوبی لسکراء من مغنم
و تعسا لصحواء من مغرم
می درغمی خور اگر در غمی
که شادی فزاید می درغمی
بیا نوش کن ای بت نوش لب
شراب محرم اگر محرمی
مگو نام فردا اگر صوفیی
همین دم یکی شو اگر همدمی
برای چنین جام عالم بها
بهل مملکت را اگر ادهمی
درآشام یک جام دریا دلا
که ظاهر کند گوهر آدمی
چرا بسته باشی چو در مجلسی
چرا خشک باشی چو در زمزمی
چرا مینگیری نخستین قدح
چپ و راست بنما که از که کمی
ز جام فلک پاک و صافیتری
که برتر از این گنبد اعظمی
بنوش ای ندیمی که هم خرقهای
بجوش ای شرابی که خوش مرهمی
چو موسی عمران تویی عمر جان
چو عیسی مریم روان بر یمی
چو یوسف همه فتنه مجلسی
چو اقبال و باده عدوی غمی
ز هر باد چون کاه از جا مرو
که چون کوه در مرتبت محکمی
بهل برج کژدم سوی زهره رو
که کژدم ندارد به جز کژدمی
به تو آمدم زانک نشکیفتم
ز احسان و بخشایش و مردمی
چنین خال زیبا که بر روی توست
پناه غریبی و خال و عمی
فانت الربیع و انت المدام
و مولی الملوک الا فاحکمی
خلایق ز تو واله و درهمند
تو چون زلف جعدت چرا درهمی
مگر شمس تبریز عقلت ببرد
که چون من خرابی و لایعلمی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف شراب و حال و هوای مستی میپردازد. او از سرخی شراب و تأثیر آن بر چهرهاش میگوید و تأکید میکند که در دل غم، نوشیدن شراب شادیآور است. دعوت به مستی و رهایی از قید محدودیتها، نیاز به همدم و غفلت از آینده در این دنیای گذرا، مضامین اصلی شعر هستند. شاعر با بیان تمثیلات مختلف از شخصیتهای تاریخی و مذهبی، به دنبال اهمیت حال و تهیه شراب لبخندآور است. در نهایت، او به زیباییهای محبوبش اشاره میکند و نشان میدهد که این جذابیت، باعث حیرت و شگفتی دیگران شده است.
هوش مصنوعی: ای کاش جام سرخ مانند شراب دمی را بیاوری، زیرا من از آن نتوانستم به اندازهٔ کافی بنوشم.
هوش مصنوعی: وقتی جامی که به دستم است به لبهایم نزدیک میشود، درخشندگیاش بر گونههایم نمایان میشود.
هوش مصنوعی: خوشا به حال آن مستی که از عشق بهرهمند شده و خوشا به حال او که در مستی زندگی میکند، و وای بر کسی که در هوشیاری و بیعشقی گرفتار شده و در عشق ناراضی است.
هوش مصنوعی: اگر در حال غم هستی، شراب بنوش تا شادی بیشتری برایت به ارمغان بیاورد.
هوش مصنوعی: ای معشوق زیبا، بیا و بزن به سلامت؛ چرا که نوشیدن شراب در کنار کسی که خاص و رازدار است، خوشایند و لذتبخش خواهد بود.
هوش مصنوعی: نگو که فردا چه نامی داری، اگر صوفی هستی، همین لحظه یکی شو و با من همدم باش.
هوش مصنوعی: برای چنین جامی که معرفت و علم را به بار میآورد، مملکت را نیز به بهایی از جان خود، اگر شخصی بیخبر و نادان باشد، رها کن.
هوش مصنوعی: ای دل، به سراغ یک جام از دریا برو و بیاشام، تا جواهر انسانیت خود را بروز دهی.
هوش مصنوعی: چرا در جمع انسانها خودت را بسته و منزوی نگهداشتهای؟ چرا مانند آبنواز زنده نیستی و سرد و خشک به نظر میرسی؟
هوش مصنوعی: چرا شروع به نوشیدن نمیکنی؟ به چپ و راست نگاه کن و ببین که چه کسی در اینجا کمی از شراب را به تو میدهد.
هوش مصنوعی: از آسمان، جامی صاف و خالص وجود دارد که پاکتر از این گنبد بزرگ است.
هوش مصنوعی: ای دوست، بنوش از شراب که این نوشیدنی، مرهم خوبی برای دلهاست و بیا تا با هم از خرقهای که داریم، به شادی بپردازیم.
هوش مصنوعی: تو همچون موسی، پسر عمران هستی که زندگیبخش و هدایتکننده است و مانند عیسی، پسر مریم، روحافزا و درخشان بر آبها هُویی.
هوش مصنوعی: تو همچون یوسف، جذاب و زیبا هستی که باعث فتنه و آشفتگی در مجالس میشوی. حال و هوای تو شبیه اقبال و بادهای است که دشمنی را به غم و شادی دچار میکند.
هوش مصنوعی: از هر چیز بیارزش و فانی، مانند کاه، بدون وابستگی به جایی نرو، که باید همچون کوه محکم و استوار باشی و بر سر اصول و اعتقاداتت پابرجا بمانی.
هوش مصنوعی: عزیزم، به سوی سیارهٔ زهره (و عشق) برو و از کژدم (ترس و سختی) دور شو، زیرا کژدم فقط همان کژدمی (مشکلات و رنجها) دارد و چیز دیگری نمیتواند به تو بدهد.
هوش مصنوعی: من به سوی تو آمدهام زیرا از نعمت و بخشش و مهربانیهای تو بهرهمند شدهام.
هوش مصنوعی: این خال زیبا که بر روی صورت توست، پناهگاه و آرامش من در این دنیای گمکرده و غریب است.
هوش مصنوعی: تو بهار هستی و شراب و سرور پادشاهان، پس ای کسی که بر همه سلطه داری، بر دل من نیز فرمانروایی کن.
هوش مصنوعی: مردم به خاطر تو شیدا و پریشاناحوال هستند، تو چرا مانند موهای پیچدار و فرشت خود اینقدر درهم و آشفتهای؟
هوش مصنوعی: شاید شمس تبریز باعث دیوانگی و عدم تعادل عقل من شده باشد، که به این حد از خرابی و نادانی دچار شدهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ایا خلعت فاخر از خرمی
همی رفتی و می نوشتی ز می
نگفتم من این تا نگشتم غمی
به مغز و خرد در نیامد کمی
کی بر تو مرا رحمت آید همی
نخواهم کی آیدت از من غمی
همش هرکسی یابد از آدمی
هم از برگرفتن نگیرد کمی
هرآن می که خوردی کزو در دمی
نباشد به گیتی نشان غمی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.