شدم به سوی چه آب همچو سقایی
برآمد از تک چه یوسفی معلایی
سبک به دامن پیراهنش زدم من دست
ز بوی پیرهنش دیده گشت بینایی
به چاه در نظری کردم از تعجب من
چه از ملاحت او گشته بود صحرایی
کلیم روح به هر جا رسید میقاتش
اگر چه کور بود گشت طور سینایی
زنخ ز دست رقیبی که گفت از چه دور
از این سپس منم و چاه و چون تو زیبایی
کسی که زنده شود صد هزار مرده از او
عجب نباشد اگر پیر گشت برنایی
هزار گنج گدای چنین عجب کانی
هزار سیم نثار لطیف سیمایی
جهان چو آینه پرنقش توست اما کو
به روی خوب تو بیآینه تماشایی
سخن تو گو که مرا از حلاوت لب تو
نه عقل ماند و نه اندیشهای و نی رایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف زیبایی و جذبهٔ معشوق میپردازد و خود را در شگفتی از او تصویر میکند. او با اشاره به یوسف و زیباییاش، حسرت و عطش عشق را در دل دارد و به تأثیر عمیق زیبایی معشوق بر روح و چشم خود میبالد. شاعر به طور خاص به بینظیری زیبایی معشوق اشاره میکند که در دنیا نظیر ندارد و در پایان، از قدرت کلام او یاد میکند که فراتر از عقل و اندیشه، روح را جلا میبخشد و انسان را از حالت عادی خارج میکند. در این غزل، عشق و زیبایی بهگونهای متعالی و عمیق توصیف شدهاند که گویی زندگی و حیات را دوباره میآفرینند.
هوش مصنوعی: به سوی چه آبی رفتم که مثل سقاها (آبفروشان) هستیام را به فرزندی یوسف، زیبا و خوشنقش، برمیانگیزد.
هوش مصنوعی: به دامن پیراهن یوسف دست زدم تا بوی پیراهنش را استشمام کنم و به خاطر آن بوی خوش، چشمانم پر از نور و بینایی شد.
هوش مصنوعی: به چاه نگاه کردم و از شدت تعجب حیرتزده شدم، زیرا زیبایی او به قدری چشمگیر بود که انگار جا را به صحرا تبدیل کرده بود.
هوش مصنوعی: کلیم، در اینجا به اشاره به موسی بن عمران است که در کوه طور با خداوند ملاقات کرد، میگوید که هر جا روح او (یعنی نفس یا جان) برسد، آن مکان برای او همانطور که کوه طور برای موسی مقدس و ملاقات با خداوند است، میشود؛ حتی اگر خود او (کلیم) نابینا باشد.
هوش مصنوعی: رقیب به من گفته است که چرا از دور به تو نگاه میکنم، در حالی که من در چاهی از آرزوهایم غرق شدهام و تو بهقدری زیبا هستی که دلم نمیخواهد از تو دور شوم.
هوش مصنوعی: اگر کسی بتواند صد هزار مرده را زنده کند، تعجبی ندارد که او نیز در پیری به قدرت و جوانی بازگردد.
هوش مصنوعی: گدای بینظیری که دارای هزار گنج است، چیز عجیبی نیست. هزاران سکه نقره به خاطر چهرهٔ زیبای او نثار (هدیه) میشود.
هوش مصنوعی: جهان مانند آینهای است که پر از نقش و نگارهای توست، اما کسی نیست که بدون آینه، زیبایی واقعی تو را تماشا کند.
هوش مصنوعی: سخن تو را بگو، زیرا از شیرینی لبهای تو چنان شگفتزده شدم که دیگر نه عقل و اندیشهای برایم مانده و نه ترفندی برای درک این حال.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گرفتمت که رسیدی بدانچه میطلبی
گرفتمت که شدی آنچنان که میبایی
نه هر چه یافت کمال از پیش بود نقصان
نه هر چه داد، ستد باز چرخ مینایی؟!
بزلف مشکی، جانا، بچهره دیبایی
چو تو نباشد، دانم، کسی بزیبایی
مرا تو گویی: در هجر من شکیبا شو
کرا بود ز چنین صورتی شکیبایی ؟
زبان ببندی و هر ساعت از حدیث مرا
[...]
بر من آمد دوش آن در چشم بینائی
ز بهر جستن تدبیر رای فردائی
هرآنچه داشت به دل راز پیش من بگشاد
بلی چنین سزد از یکدلی و یکتائی
چه گفت گفت بخواهم شدن ز تو یکچند
[...]
کریم بار خدایا به ما توبه شائی
غریب نیست اگر بر همه ببخشائی
اسیر و عاجز و بیچاره و گنهکاریم
نهاده گوش به امر تو تا چه فرمائی
به درگه تو چه خیزد ز ما و طاعت ما
[...]
بزرگوارا در انتظار بخشش تو
نمانده است مرا طاقت شکیبائی
سه چیز رسم بود شاعران طامع را
نخست مدح و دوم قطعه تقاضائی
اگر بداد سوم شکرا اگر نداد هجا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.