لاله ستانست از عکس تو هر شورهای
عکس لبت شهد ساخت تلخی هر غورهای
مصحف عشق تو را دوش بخواندم به خواب
آه که چه دیوانه شد جان من از سورهای
مشکل هر دو جهان آه چه حلوا شود
گر شکر تو شود مغز شکربورهای
چهره چون آفتاب بر تن چون غوره تاب
تا بشود پرشکر در تن هر رودهای
وا شدن از خویشتن هست ز ماسوره سهل
چونک سر رشته یافت خصم ز ماسورهای
جسم که چون خربزهست تا نبری چون خورند
بشکن و پیدا شود قیمت لاهورهای
آه که ندیدی هنوز بر سر میدان عشق
رقص کنان کلهها هر طرفی کورهای
پیش طبیب دو کون رفتم بیمار عشق
نبض دلم میجهید در کف قارورهای
گفتمش ای شمس دین مفخر تبریز آه
جز ز تو یابد شفا علت ناسورهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیتهای عشق میپردازد و از عشق به محبوب خود به وضوح سخن میگوید. او به تأثیر شگرف عشق بر زندگیاش اشاره میکند و بیان میکند که وجود محبوبش مانند شکر است که تلخیها را شیرین میکند. شاعر در رؤیای شب از مصحف عشق میخواند و به جنون و جذابیت عشق خود اشاره میکند. همچنین، به مشکلات و دردهای عشق اشاره میکند که تنها با وجود محبوب قابل حل هستند. در نهایت، او به شمس، محبوبش، اشاره میکند و از قابلیتهای شفابخش او در زندگیاش سخن میگوید.
هوش مصنوعی: هر دشتی که نشانی از تو دارد، به مانند لاله زیباست و به خاطر تصور تو، تلخی هر میوهای شیرین شده است.
هوش مصنوعی: دیشب در خواب، دفتری از عشق تو را خواندم و آه، چقدر جانم از آیات آن سوره دیوانه و شیدا شد.
هوش مصنوعی: اگر مشکلهای این دو جهان حل شود، مانند حلوا شیرین خواهد بود، اما این شیرینی فقط زمانی به دست میآید که عشق تو، مانند مغز شکر، در وجود ما وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: چهره که مانند آفتاب درخشان و روشن است، باید به حدی شیرین و جذاب شود که همهٔ بدن مانند انگور خوشمزه و خوش طعم گردد.
هوش مصنوعی: رهایی از خود آسان است، مانند رها کردن یک رشته از ماسوره (دوک نخریسی)، زیرا وقتی دشمن (یا خصم) به سر رشته دست یابد، این رهایی ممکن میشود.
هوش مصنوعی: جسم انسان همانند خربزه است، تا زمانی که آن را نبری و نخورند، ارزش واقعیاش مشخص نمیشود و مانند لاهور (شهر مشهور) نمیدرخشد.
هوش مصنوعی: آه که هنوز ندیدهای در میدان عشق چگونه سرها به صورت چرخشی و شادی میرقصند، همگی شلوغ و پرهیاهو هستند.
هوش مصنوعی: من به پیش طبیب دو جهان (خدا) رفتم چون عاشق زدهام و در احوال عشق بیمار گشتهام. دل من به شدت تپش میزند و نشانهای این عشق را در ظرفی (قاروره) مانند یک آزمایش میبینم.
هوش مصنوعی: به شمسالدین (شمس) تبریزی گفتم که تنها تو میتوانی دردها و مشکلات من را درمان کنی و غیر از تو کسی نمیتواند به من کمک کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.