رو که به مهمان تو می‌نروم ای اخی
بست مرا از طعام دود دل مطبخی
رزق جهان می‌دهد خویش نهان می‌کند
گاه وصال او بخیل در زر و مال او سخی
مال و زرش کم ستان جان بده از بهر جان
مذهب سردان مگیر یخ چه کند جز یخی
قسمت آن باردان مایده و نان گرم
قسمت این عاشقان مملکت و فرخی
قسمت قسام بین هیچ مگو و مچخ
کار بتر می‌شود گر تو در این می‌چخی
جنتی ای دل فروز دوزخی ای خوش بسوز
چند میان جهان مانده در برزخی
سوی بتان کم نگر تا نشوی کوردل
کور شود از نظر چشم سگ مسلخی
زلف بتان سلسله‌ست جانب دوزخ کشد
ظاهر او چون بهشت باطن او دوزخی
لیک عنایات حق هست طبق بر طبق
کو برهاند ز دام گرچه اسیر فخی
جانب تبریز رو از جهت شمس دین
چند در این تیرگی همچو خسان می‌زخی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف رابطه عاشقانه و معنوی با خداوند می‌پردازد. او تأکید می‌کند که نباید به ظواهر فریبنده توجه کرد، چرا که باطن بسیاری از زیبایی‌ها خالی و دوزخی است. شاعر از شنیدن نداهای باطنی غافل نمی‌شود و به دنبال وصال الهی و نورانیت روح می‌باشد. همچنین به تفاوت‌های روزی‌دهی و بی‌نیازی خداوند اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که باید دست از دنیا‌پرستی برداشت و به عشق حقیقی پرداخته شود. در نهایت، به سوی شمس‌الدین تبریزی نیز اشاره می‌کند که نماد روشنایی و محبت الهی است.
هوش مصنوعی: من به خانهٔ خودت نمی‌آیم، ای برادر، زیرا دلم از اشتیاق به تو آتش گرفته و به درد می‌آید مثل دود غذا در دالان آشپزخانه.
هوش مصنوعی: رزق جهانی به ما می‌دهد، اما خود را پنهان می‌کند. گاهی در وصال او (یعنی در پیوستگی با خدا یا حقیقت) او بخیل است، و گاهی در بخشش مال و ثروت سخی.
هوش مصنوعی: در این بیت به این مفهوم اشاره می‌شود که در برابر مال و ثروت، جان و دل را فدای معشوق کن و نباید به مذهب‌های سرد و بی‌روح دل ببندی؛ زیرا چه فایده‌ای دارد اگر فقط به چیزهای سرد و یخی بپردازی.
هوش مصنوعی: قسمت و نصیب کسانی که در مقام باران هستند، مایهٔ حیات و نان گرم است، اما نصیب عاشقان، مملکت و سرزمین سرسبز و خوشبختی است.
هوش مصنوعی: قسمت و سرنوشت خود را به کسی که تعیین‌کننده است واگذار کن و درباره‌اش صحبت نکن، زیرا اگر تو در این راه کم‌کاری کنی، اوضاع از این هم بدتر خواهد شد.
هوش مصنوعی: ای دل! تو جنتی و پر نور هستی، اما برای دوزخیان هم خوش باش و بسوز؛ زیرا هنوز در این دنیا، بسیاری در حال گذر از برزخ هستند.
هوش مصنوعی: به سوی معشوقان کم‌نگاه کن، وگرنه دلت کور می‌شود. چون اگر زیاد به آنها نگاه کنی، چشمانت مانند چشمان سگان قربانی، ناتوان و نابینا خواهد شد.
هوش مصنوعی: زلف بتان، به مانند زنجیری است که انسان را به جهنم می‌کشاند؛ ظاهر معشوق زیبا و بهشت‌گونه است، اما باطن او جهنمی و خطرناک.
هوش مصنوعی: اما لطف و توجهات خداوند همچون طبقات مختلفی است که می‌تواند انسان را نجات دهد از دام‌ها، هرچند که او در بند خویش باشد.
هوش مصنوعی: مقصود از این بیت این است که در طرف تبریز، به خاطر شمس‌الدین (شمس تبریزی)، در این تاریکی و سردرگمی، مانند انسان‌های بی‌خبر و فرومایه به دنبال نشانه‌ای هستم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.