آن لحظه کآفتاب و چراغ جهان شوی
اندر جهان مرده درآیی و جان شوی
اندر دو چشم کور درآیی نظر دهی
و اندر دهان گنگ درآیی زبان شوی
در دیو زشت درروی و یوسفش کنی
و اندر نهاد گرگ درآیی شبان شوی
هر روز سر برآری از چارطاق نو
چون رو بدان کنند از آن جا نهان شوی
گاهی چو بوی گل مدد مغزها شوی
گاهی انیس دیده شوی گلستان شوی
فرزین کژروی و رخ راست رو شها
در لعب کس نداند تا خود چه سان شوی
رو رو ورق بگردان ای عشق بینشان
بر یک ورق قرار نمایی نشان شوی
در عدل دوست محو شو ای دل به وقت غم
هم محو لطف او شو چون شادمان شوی
آبی که محو کل شد او نیز کل شود
هم تو صفات پاک شوی گر چنان شوی
آن بانگ چنگ را چو هوا هر طرف بری
و آن سوز قهر را تو گوا چون دخان شوی
ای عشق این همه بشوی و تو پاک از این
بی صورتی چو خشم اگر چه سنان شوی
این دم خموش کردهای و من خمش کنم
آنگه بیان کنم که تو نطق و بیان شوی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف عشق و تأثیرات معنوی آن میپردازد. او به لحظات خاصی اشاره میکند که در آن عشق میتواند انسان را متحول کرده و از نشانههای ظاهری رها کند. عشق، انسان را قادر میسازد تا از قید و بندهای دنیا آزاد شود و در عین حال به درک و بصیرتی عمیقتر برسد. در این مسیر، هر فرد باید به خاموش شدن و دروننگری بپردازد تا به حقیقت وجودی خود و عشق دست یابد. شاعر با اشاره به ویژگیهای مختلف عشق، از انسان میخواهد که از صفات زشت دوری کند و به سمت صفات پاک و زیباییها برود.
هوش مصنوعی: در آن لحظه که تو به مانند آفتاب و چراغ، روشناییبخش جهان شوی، در دنیای بیروح و مرده حضور پیدا میکنی و به زندگی و جان میافزایی.
هوش مصنوعی: تو میتوانی با وجود نابینایی و ناتوانی، در وجود دیگران تاثیر بگذاری و به آنها بینش و کلام ببخشی. به عبارتی، به چشمهای ناتوانِ بیفهمی روشنی بدهی و به زبانهای خاموش صدایی بدهی.
هوش مصنوعی: در میان موجودات زشت و بدصورت، زیبایی یوسف را به نمایش میگذاری، و اگر در اندرون گرگ ظاهر شوی، به عنوان شبان دلسوز و مهربان عمل میکنی.
هوش مصنوعی: هر روز از زیر سقف خانهای جدید بیرون میآیی، اما وقتی به تو نگاه میکنند، در آن لحظه ناپدید میشوی.
هوش مصنوعی: گاهی تو همچون بوی گل، حس و فکر دیگران را تحت تأثیر قرار میدهی و گاهی به عنوان دوستی و مونس چشمان دیگران، در میان گلها و زیباییها ظاهر میشوی.
هوش مصنوعی: ای عشق، چهرهای زیبا و راست داری و در عین حال ترفندها و بازیهای خاصی نیز در وجودت هست. هیچکس از رازهای تو آگاه نیست و تنها خودت میدانی چگونه و به چه شکلی خواهی شد.
هوش مصنوعی: ای عشق بینشان، ورق را برگردان و به من نشان بده که چگونه میتوانی در یک ورق، قرار و نشانهای از خود به جا بگذاری.
هوش مصنوعی: در زمان غم و ناراحتی، دل خود را در محبت و عدالت دوست (یعنی معشوق یا خدا) غرق کن و به لطف او توجه کن؛ وقتی که شادمان شوی، از او فاصله نگیر.
هوش مصنوعی: هر آبی که به طور کامل دریا را در خود بگنجاند، خود نیز به هستی و وجود کل تبدیل میشود. پس تو نیز میتوانی با پاکی و خلوص صفات خود به درجهای از کمال برسی که به آن «کل» که همان ذات حقیقی است، نزدیک شوی.
هوش مصنوعی: آن صدای چنگ (آلت موسیقی) را مانند هوایی در همه جا پخش کن و آن خشم و قهر را به گواهی بیاور، مثل دودی که منتشر میشود.
هوش مصنوعی: ای عشق، این همه کدورت و زشتی را از خود دور کن و خود را از این حالت ناخوشایند پاک کن، حتی اگر چنان باشی که به شدت خشمگین شوی.
هوش مصنوعی: تو در این لحظه سکوت کردهای و من هم سکوت میکنم، سپس میتوانم صحبت کنم و تو خود به خود سخنگو و بیانگر میشوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
در خاکدان مباش، که خوار جهان شوی
در روح سیر کن، که جهان در جهان شوی
در خاکدان دهر ممان، ای اسیر خاک
آن به بود که طایر عرش آشیان شوی
پنجاه ساله طاعت خود را قضا کنی
[...]
ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی
از ما مپوش رخ که عزیز جهان شوی
ماه تمام من که کمی چون مهت مباد
یارب همیشه پیر شوی و جوان شوی
من پیر روشن آینه ام ای شکر دهن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.