در خاکدان مباش، که خوار جهان شوی
در روح سیر کن، که جهان در جهان شوی
در خاکدان دهر ممان، ای اسیر خاک
آن به بود که طایر عرش آشیان شوی
پنجاه ساله طاعت خود را قضا کنی
گر یک نفس مجاور دیر مغان شوی
در پیروی نفس و هوی بیش ازین مرو
از عشق وا ممان، که زیان در زیان شوی
عشقست نوبهار و خزان در فسرد گیست
ترسم که نو بهار ندیده خزان شوی
دارالامان عاشق عشقست بی خلاف
اندر امان شوی، چو بدار الامان شوی
باز آی از هوی و هوسها، که عاقبت
باز سپید صفه صدر جنان شوی
پیری و ناتوانی و ضعفست، قاسمی
باشد مگر بدولت وصلش جوان شوی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی اندرزی است به انسانِ گرفتار در دنیای خاکی که از نفس و هوس دست بکشد و به عالم روح و عشق رو کند. شاعر عشق را بهار و پناهگاه امن عاشق میداند و عبادتِ بیعشق را بیارزش میشمارد. در پایان، خطاب به خود، پیری و ناتوانیاش را یاد میکند و امید دارد که با وصال معشوق جوانی دوباره بیابد.
هوش مصنوعی: در این دنیای خاکی و جسمانی دلبسته نمان، که در چشم جهان خوار و بیارزش میشوی؛ در عالم روح سیر کن تا خود جهانی در جهان شوی و وسعت و عظمت بیابی.
هوش مصنوعی: ای گرفتار تن و خاک، در این خاکدانِ روزگار نمان؛ بهتر آن است که پرندهای شوی که آشیانهاش عرش الهی است.
هوش مصنوعی: اگر یک دم همنشین دیر مغان، یعنی محفل عشق و پیر طریقت، شوی، طاعت پنجاهسالهات را باید قضا کنی؛ یعنی آن عبادتهای بیعشق را ناقص و بیاعتبار خواهی یافت.
هوش مصنوعی: بیش از این در پی نفس و هوس نرو و از عشق باز نمان، که در غیر این صورت سراسر زیان و خسران خواهی شد.
هوش مصنوعی: عشق مانند بهار تازه است و پژمردگی و افسردگی مانند خزان؛ میترسم پیش از آنکه بهار عشق را ببینی، به خزان و پژمردگی برسی.
هوش مصنوعی: بیگمان پناهگاه امن عاشق، خود عشق است؛ هرگاه به این پناهگاه درآیی، در امان خواهی بود.
هوش مصنوعی: از هوا و هوسها بازگرد، تا سرانجام مانند باز سپید بر صدر ایوان بهشت جای گیری.
هوش مصنوعی: قاسمی، پیری و ناتوانی و ضعف بر تو چیره شده است؛ شاید به برکت و اقبال وصال معشوق دوباره جوان شوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن لحظه کآفتاب و چراغ جهان شوی
اندر جهان مرده درآیی و جان شوی
اندر دو چشم کور درآیی نظر دهی
و اندر دهان گنگ درآیی زبان شوی
در دیو زشت درروی و یوسفش کنی
[...]
ای یوسف عزیز چه از ما نهان شوی
از ما مپوش رخ که عزیز جهان شوی
ماه تمام من که کمی چون مهت مباد
یارب همیشه پیر شوی و جوان شوی
من پیر روشن آینه ام ای شکر دهن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.