با صد هزار دستان آمد خیال یاری
در پای او بمیرا هر جا بود نگاری
خوبان بسی بدیدی حوران صفت شنیدی
این جا بیا که بینی حسن و جمال یاری
تا یافت جانم او را من گم شدم ز هستی
تا پای او گرفتم دستم نشد به کاری
ای مطرب الله الله از بهر عشق آن شه
آن چنگ را در این ره خوش برنواز تاری
زان چهرههای شیرین در دل عجیب شوری
این روی همچو زر را از مهر او عیاری
گویند زاریت چیست زین ناله در دو عالم
گفتم همین بسستم در هر دو عالم آری
رفتم نظاره کردن سوی شکار آن شه
میتاخت شاد و خندان آن ماه در غباری
تیری ز غمزه خود انداخت بر من آمد
تیری بدان شگرفی در لاغری شکاری
از گلستان عشقش خاری در این جگر شد
صد گلستان غلام خارش چگونه خاری
در پیش ذوق عشقش در نور آفتابش
تن چیست چون غباری جان چیست چون بخاری
در باغ عشق رویش خصمت خدای بادا
گر تو ز گل بگویی یا قامت چناری
از چشم ساحر تو گشتیم شاعر تو
عذر عظیم دارم در عشق خوش عذاری
یا رب ببینم آن را کان شاه میخرامد
داده به کون نوری زان چهره چو ناری
بینم که جان تلخم شیرین شده ز شهدش
بینم که اندرافتد شوری نو از شراری
از عشق شمس دین شد تبریز بهر این دم
مر گوش را سماعی مر چشم را نظاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل وصف عشق و زیبایی میگوید و از معشوقی سخن به میان میآورد که جلوههایش دنیای وجود را تحت تأثیر قرار میدهد. او به شدت تحت تأثیر زیباییها و محبت معشوق است و در پی دیدار او به سر میبرد. در این میان، احساسات عمیق و غمانگیز ناشی از عشق را بیان میکند و روح انسانی را در مقابل عشق واقعی و زیباییهایش توصیف مینماید. شاعر در نهایت میگوید که دیدار معشوق، جانش را شیرین کرده و او را از دنیای مادی جدا نموده است. عشق شمس تبریزی، به عنوان نمادی از کمال و حقیقت، در این شعر تجلی یافته است.
هوش مصنوعی: خیال محبوب با زیبایی و جذبه فراوان به ما نزدیک میشود و برای عشق او هر جا که باشد، جانم را فدای او میکنم.
هوش مصنوعی: اگر در زندگی خود زیباییهای بسیار را دیدهای و از آنها شنیدهای، به اینجا بیا که زیبایی و جمال محبوبم را خواهی دید.
هوش مصنوعی: وقتی که جانم را پیدا کردم و او را یافتم، احساس کردم از خودم گم شدهام و وجودم را فراموش کردهام. به محض اینکه دستم را به پای او گرفتم، دیگر نتوانستم به کاری از کارهای خودم بپردازم.
هوش مصنوعی: ای نوازنده، خدا را ستایش کن به خاطر عشق به آن پادشاه، و در این راه، چنگ (ساز) را به خوبی بنواز.
هوش مصنوعی: چهرههای زیبا و دلنشین باعث بوجود آمدن حسی عجیب و شگفتانگیز در دل من شده است. این چهره که مانند طلاست، نشان از مهر و محبت او دارد و به نوعی عیار و ارزش او را بیان میکند.
هوش مصنوعی: میپرسند دلیل تأسف و گله تو چیست و چرا در این عالم ها ناله میکنی. من پاسخ میدهم که همین بس است که در هر دو عالم، دلشکسته و افسردهام.
هوش مصنوعی: به تماشای شکار آن معشوق رفته بودم که او شاد و خندان در حال دویدن بود و مانند ماهی در میان غبار ظاهر میشد.
هوش مصنوعی: از نگاه و حرکات خود، چشمی به من انداخت که مانند تیر است و به قدری قوی و دقیق است که به نشانهای در دل شکار شگفتی رسیده، در حالی که خودم لاغر و نحیف هستم.
هوش مصنوعی: از عشق او، خاری به دل من نشسته که به اندازۀ صد گلستان زیبا دلم جریحهدار شده است. حالا من چگونه میتوانم از این خاری که به جانم نشسته، شکایت کنم؟
هوش مصنوعی: در برابر لذت عشق او و نور تابش او، بدن مانند گردی بیارزش است و جان نیز به اندازه بخاری ناپایدار و بیاهمیت است.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر میگوید: در باغ عشق، اگر کسی بخواهد تو را به عنوان رقیب بشناسد، باید خدا را به عنوان حریف او قرار دهد؛ چون زیبایی و قامت تو به اندازهای است که اگر درباره گل سخن بگویند یا قامت درخت چنار را توضیح دهند، نمیتوانند به تو برسند.
هوش مصنوعی: چشمهای جذاب و سحرآمیز تو ما را به شاعر شدن واداشت، اکنون من در عشق به تو بهانهای بزرگ دارم که نشاندهندهی نیکویی و زیباییام در حضور توست.
هوش مصنوعی: پروردگارا، من آن را میبینم که آن شاه (مقصود از شاه، معشوق یا خداوند است) با وقار و آرامش به راه میرود و از چهرهاش نوری میتابد که مانند شعلهی آتش درخشان است.
هوش مصنوعی: میبینم که روح تلخم به خاطر شیرینی شهد عشق شمس دین شیرین شده است و ببینم که در آن راه تازهای از شور و حرارتی نو به وجود میآید.
هوش مصنوعی: به خاطر عشق شمسالدین تبریزی، این لحظه برای من به گونهای است که گوشم به شنیدن و چشمانم به دیدن زیباییها مشغول است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری
کان سنگدل دلم را خواری نمود خواری
چون دوستان یکدل در پیش او نهادم
بستد به دوستی دل ننمود دوستداری
گفتم که دل ستانم ناگاه دل سپردم
[...]
ای لعبت حصاری، شغلی دگر نداری
مجلس چرا نسازی، باده چرا نیاری
چونانکه من به شادی روزی هم گذارم
خواهم که تو به شادی روزی همیگذاری
گر دوستدار مایی، ای ترک خوبچهره
[...]
ای عاشقان گیتی یاری دهید یاری
کان سنگدل دلم را خواری نمود خواری
چون دوستان یکدل دل پیش تو نهادم
بسته به دوستی دل بنموده دوستداری
گفتم که دل ستانم ناگاه دل سپردم
[...]
ای شاه عدل گستر عید آمدست بر در
از یار خواه باده وز باده خواه یاری
دانی یقین و داری هرچ آن وجود دارد
جز غیب کان ندانی جز عیب کان نداری
در ملکت فریدون می خواه بهمن آسا
[...]
تا چند عشق بازیم بر روی هر نگاری؟
چون میشویم عاشق بر چهرهٔ تو باری
از گلبن جمالت خاری است حسن خوبان
مسکین کسی کزان گل قانع شود به خاری!
خواهی که همچو زلفت عالم به هم بر آید؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.