ای کرده رو چو سرکه چه گردد ار بخندی
والله ز سرکه رویی تو هیچ برنبندی
تلخی ستان شکر ده سیلی بنوش و سر ده
خندان بمیر چون گل گر ز آنک ارجمندی
چون مو شده‌ست آن مه در خنده است و قهقه
چت کم شود که گه گه از خوی ماه رندی
بشکفته است شوره تو غوره‌ای و غوره
آخر تو جان نداری تا چند مستمندی
با کان غم نشینی شادی چگونه بینی
از موش و موش خانه کی یافت کس بلندی
بالای چرخ نیلی یابند جبرئیلی
وز خاک پای پاکان یابند بی‌گزندی
زان رنگ روی و سیما اسرار توست پیدا
کاندر کدام کویی چه یار می‌پسندی
چون چشم می‌گشاید در چشم می‌نماید
گر ز آنک ریش گاوی ور شیر هوشمندی
قارون مثال دلوی در قعر چه فرو شد
عیسی به بام گردون بنمود خوش کمندی
گر دلو سر برآرد جز آب چه ندارد
پاره شود بپوسد در ظلمت و نژندی
ای لولیان لالا بالا پریده بالا
وارسته زین هیولا فارغ ز چون و چندی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان وضعیت روحی و حال احوال انسانی می‌پردازد که دچار تلخی‌ها و غم‌های زندگی است. او به توصیف کنایه‌آمیز زیبایی‌ها و شادی‌ها می‌پردازد و از انسان می‌خواهد که با وجود مشکلات، خود را با خنده و خوشی مزین کند. با اشاره به جلوه‌های مختلف زندگی، نویسنده به این نکته می‌رسد که نباید به ظواهر دلخوش بود و در نهایت باید به جستجوی شادی و معنویت پرداخت. او به تفاوت میان حالت‌های مثبت و منفی در زندگی اشاره می‌کند و بر نیاز به آگاهی و روشنایی در ذهن تاکید دارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که چهره‌ات مانند سرکه ترش و بی‌مزه است، اگر بخندی چه می‌شود؟ به خدا که صورت تو هنوز هم از سرکه تغییر نکرده و زیباتر نمی‌شود.
هوش مصنوعی: زندگی را با تلخی و شیرینی‌اش بپذیر و اگر خود را ارزشمند می‌دانی، باید در خوشی‌ها و ناخوشی‌ها زنده‌دل باشی و مثل گل بخندی، حتی اگر با زحمت و سختی مواجه شوی.
هوش مصنوعی: دختر زیبایی که چون ماه می‌خندد و قهقهه می‌زند، حالا که این‌قدر خوشحال و شاداب است، احتیاط کن که مبادا از خوبی خود غافل شوی، زیرا گاهی از صفات و ویژگی‌های او (مانند رندی و بازیگوشی) تحت تأثیر قرار می‌گیری.
هوش مصنوعی: شور وضعیت فعلی تو در واقع یک غوره (مقدار نارس و تلخ میوه) است و تو به عنوان یک میوه‌ی نارس نمی‌توانی تا چه زمانی بی‌خبر از عدم توانایی خود در زندگی، در این حالت بمانی.
هوش مصنوعی: چگونه می‌توانی شادی را در جایی که غم حضور دارد ببینی؟ در کنار موش و درون لانه‌اش، کسی چیزی بلند نمی‌یابد.
هوش مصنوعی: در آسمان آبی، جبرئیل (فرشته وحی) را پیدا می‌کنند و از خاک پای انسان‌های پاک و بی‌آلودگی، درستی و بی‌خطری را می‌یابند.
هوش مصنوعی: از رنگ و زیبایی چهره‌ات می‌توان رازهای تو را فهمید؛ بنابراین، در کدام محل یا کوی، یاری را که می‌خواهی و می‌پسندی، پیدا می‌شود؟
هوش مصنوعی: وقتی چشمان انسان باز می‌شود، دنیای درونش در دنیای بیرون آشکار می‌شود؛ حالا چه تفاوتی داشته باشد بین آن که مانند گاو بی‌خبر باشد یا مانند شیر هوشمند و با درک.
هوش مصنوعی: دل مانند دلو است که در عمق چاه غرق می‌شود، اما عیسی (پیامبر) با قدرت و نشانه‌اش می‌تواند به آسمان برود و زیبایی‌ها و موفقیت‌هایش را نشان دهد.
هوش مصنوعی: اگر دل مانند دلو (سطل) به سطح بیاید، جز آب چیزی نمی‌بیند و اگر از این حد بالاتر برود، به پاره‌ای پوسیده و تاریکی دچار می‌شود.
هوش مصنوعی: ای ایخوانی که از بین کثرت‌ها و چالش‌های دنیوی آزاد و رها شده‌اید و به مقام بلندی رسیده‌اید، هیچ‌چیز شما را در این حالت به خود مشغول نمی‌کند و از هر چیز بی‌نیازید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر مرد این حدیثی زنار کفر بندی
دین از تو دور دور است بر خویشتن چه خندی
از کفر ناگذشته دعوی دین مکن تو
گر محو کفر گردی بنیاد دین فکندی
اندر نهاد گبرت پنجه هزار دیوست
[...]
سیلاب عشق آمد از ربوهٔ بلندی
بهر خدا بسازش از وصل خویش بندی
باز این چه شور و فتنه ست کاندر جهان فکندی
کز دست غم ز دلها بیخ طرب بکندی
از چشم شوخ و ابرو جادوی با کمانی
وز زلف دزد هندو دلبند با کمندی
تا کی به دست دستان دست زمانه پیچی
[...]
بر خسته‌ای ملامت چندین چه می‌پسندی؟
کورا نظر بپوشد شوخی به چشم‌بندی
ای خواجهٔ فسرده، خوبی دلت نبرده
گر درد ما بنوشی، بر درد ما نخندی
چون پسته لب ببستم از ذکر شکر او
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.