در غیب هست عودی کاین عشق از او است دودی
یک هست نیست رنگی کز او است هر وجودی
هستی ز غیب رسته بر غیب پرده بسته
و آن غیب همچو آتش در پرده‌های دودی
دود ار چه زاد ز آتش هم دود شد حجابش
بگذر ز دود هستی کز دود نیست سودی
از دود گر گذشتی جان عین نور گشتی
جان شمع و تن چو طشتی جان آب و تن چو رودی
گر گرد پست شستی قرص فلک شکستی
در نیست برشکستی بر هست‌ها فزودی
بشکستی از نری او سد سکندری او
ز افرشته و پری او روبندها گشودی
ملکش شدی مهیا از عرش تا ثریا
از زیر هفت دریا در بقا ربودی
رفتی لطیف و خرم زان سو ز خشک و از نم
در عشق گشته محرم با شاهدی به سودی
تبریز شمس دینی گر داردش امینی
با دیده یقینی در غیب وانمودی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و جنبه غیبی آن اشاره می‌کند و می‌گوید که حقیقت عشق از نوری است که به‌دور از دنیای مادی و رنگ‌ها قرار دارد. او توضیح می‌دهد که وجود مادی ما همچون دودی است که از آتش عشق ناشی می‌شود و این دود، حجاب و مانع درک حقیقت واقعی است. اگر از این حجاب عبور کنیم و به عمق عشق پی ببریم، به نور و حقیقتی برتر دست خواهیم یافت که ما را از محدودیت‌ها آزاد می‌کند. غزل بر تحول و پاکسازی جان در عشق تأکید دارد و به مقام‌های بلند از طریق عشق الهی اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر با ذکر نام شمس، او را به‌عنوان دلیلی برای دستیابی به این آگاهی و نور معرفی می‌کند.
هوش مصنوعی: در عالم غیب وجودی وجود دارد که آتش عشق از آن می‌جوشد و این عشق به گونه‌ای است که هیچ جسمی رنگ و بویی از آن نمی‌گیرد؛ یعنی هر چیزی که وجود دارد، از همان حقیقت غیبی سرچشمه می‌گیرد.
هوش مصنوعی: وجود انسان از غیب سرچشمه گرفته و بر روی آن غیب پوششی مانند پرده‌ای قرار دارد. این غیب مانند آتش است که در لابه‌لای پرده‌های دود وجود دارد.
هوش مصنوعی: اگرچه دود از آتش به وجود می‌آید، خود دود مانع است و نمی‌گذارد به روشنی و حقیقت برسیم. باید از مانع وجود (دود) عبور کنی، زیرا از این هستی که فقط موجب رنج و درد است، فایده‌ای نمی‌توان برد.
هوش مصنوعی: اگر از دود برآمدی و عبور کردی، جان تو به حقیقت نور می‌شود. جان مانند شمع است و تن همچون تشت؛ یعنی تن موقتی و فانی است. همچنین، جان مانند آب و تن مانند رود است که آب زندگی‌بخش از آن جاری می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر در گرد و غبار پست (و دنیوی) خود را شست‌وشو بدهی و از آن آزاد شوی، به اندازه‌ای که می‌توانی به آسمان دست یابی و از محدودیت‌های دنیوی فراتر بروی. در این صورت، از آنچه که نیست و زائل می‌شود فراتر خواهی رفت و به آنچه هست و پایدار است، افزوده می‌شوی.
هوش مصنوعی: اگر تو به معنای واقعی از موانع و سختی‌ها عبور کنی، به قدرتی فراتر از سکندر (سکندر مقدونی) می‌رسی و همچنین بر فرشتگان و موجودات دیگر برتری پیدا می‌کنی و رازهای پنهان را آشکار می‌سازی.
هوش مصنوعی: تو به درجه‌ای از ارادت و محبت رسیدی که از عرش (بالاترین جایگاه) تا ثریا (پایین‌ترین حد) بر تمامی موجودات تسلط داری و از زیر هفت دریا (گمنامی و ناخوشی) به بقا و جاودانی دست یافتی.
هوش مصنوعی: تو از آن حال و هوای خشک و بی‌روح دور شدی و به حال لطیف و شاداب رسیدی، و در عشق به محرمیت دست یافته‌ای و با همراهی حقیقی به سود رسیده‌ای.
هوش مصنوعی: اگر شمس تبریزی را امینی باشد (یعنی او را امنیت بخش و پناه‌دهنده بخوانند)، او با دیدی یقین‌آور در غیب، خودش را نشان داده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
برقع ز رخ گشودی دل ازکفم ربودی
چون دل ربودی ازمن خود رو نهان نمودی
ای سرو قد مه رورفتی به حرف بدگو
هر کس هر آنچه بد گفت در حق من شنودی
از بردباری من جور توبیشتر شد
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.