اگر امشب بر من باشی و خانه نروی
یا علی شیر خدا باشی یا خود علوی
اندک اندک به جنون راه بری از دم من
برهی از خرد و ناگه دیوانه شوی
کهنه و پیر شدی زین خرد پیر گریز
تا بهار تو نماید گل و گلزار نوی
به خیالی به من آیی به خیالی بروی
این چه رسوایی و ننگ است زهی بند قوی
به ترازوی زر ار راه دهندت غلط است
بجوی زر بنه ارزی چو همان حب جوی
پیک لابد بدود کیک چو او هم بدود
پس کمال تو در آن نیست که یاوه بدوی
بهر بردن بدو از هیبت مردن بمدو
بهر کعبه بدو ای جان نه ز خوف بدوی
باش شبها بر من تا به سحر تا که شبی
مه برآید برهی از ره و همراه غوی
همه کس بیند رخساره مه را از دور
خنک آن کس که برد از بغل مه گروی
مه ز آغاز چو خورشید بسی تیغ کشد
که ببرم سر تو گر تو از این جا نروی
چون ببیند که سر خویش نمیگیرد او
گوید او را که حریفی و ظریفی و روی
من توام ور تو نیم یار شب و روز توام
پدر و مادر و خویش تو به منهاج سوی
چه شود گر من و تو بیمن و تو جمع شویم
فرد باشیم و یکی کوری چشم ثنوی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و دلدادگی خود اشاره میکند و از محبوبش میخواهد که تا صبح در کنار او بماند. او به جنون و شور عشق اشاره میکند و از محبوب میخواهد که به دنیای خرد و محدودیتها توجه نکند و به بهار و زیبایی عشق روی آورد. شاعر با انتقاد از بیتوجهی نسبت به عشق حقیقی، به عمق ارتباط خود و محبوبش اشاره میکند و بیان میکند که هر دوی آنها باید در این عشق غرق شوند و از خودخواهیها و محدودیتها فرار کنند تا به وحدت و کمال دست یابند. در نهایت، شاعر بر احساس یگانگی و غیرت نسبت به عشق تأکید میکند و راهیابی به عشق راستین را در جمع شدن در کنار یکدیگر میداند.
هوش مصنوعی: اگر tonight (امشب) در کنار من باشی و به خانه نروی، تو میتوانی مانند علی، شیر خدا و شجاع و دلیر یا نسبتی با او داشته باشی.
هوش مصنوعی: به آرامی به جنون نزدیک میشوی، زیرا از لحظهی تنفس من خود را کنار میکشی و ناگهان دیوانه میشویی.
هوش مصنوعی: اگر در اثر خرد و سن کهنه و پیر شدهای، از آن بگریز تا در بهار جوانی و تازگی گلها و باغها را ببینی.
هوش مصنوعی: تو به صورت خیال به من میآیی و دوباره به خیال میروی. این وضعیت برای من رسوایی و ننگ است و به شدت احساس میکنم که در دام احساسی قوی گرفتار شدهام.
هوش مصنوعی: اگر در ترازوی طلا قرار بگیری، اشتباه است که به آن اعتنا کنی؛ به جای طلا، ارزش تو باید بر اساس محبت و دوستی سنجیده شود.
هوش مصنوعی: پیک (فرستاده) باید بدود و تو هم اگر او بدود، لزومی ندارد که تو هم دچار تردید و بیخودی شوی، بنابراین کمال تو در این نیست که به حرفهای بیپایه و بیمعنی گوش بدهی و به دنبال آن بروی.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به معشوق و بهرهمندی از جمال او، باید از قدرت و عظمت نشات بگیری و به درستی حرکت کنی؛ ای جان، به خاطر ترس نباید از کعبه و مقام او فاصله بگیری.
هوش مصنوعی: شبها پیش من بمان تا صبح شود، تا وقتی که ماه در آسمان بالا بیاید و درست از راه بیفتد و همراه با صدای خوشی بیاید.
هوش مصنوعی: همهٔ مردم میتوانند چهرهٔ ماه را از دور ببینند، اما خوشا به حال کسی که ماه را در آغوش گرفته و از نزدیکی او لذت میبرد.
هوش مصنوعی: ماه از آغاز مثل خورشید بسیار تند و شجاع است و نسبت به عشقش خشمگین و تندخو شده و میگوید که اگر تو از اینجا نروی، سر تو را میزنم.
هوش مصنوعی: اگر ببیند که به خاطر بیتوجهی به خود، به خطر میافتد، به او میگوید که تو هم رقیب و هم نازکطبع هستی و روی زیبایی داری.
هوش مصنوعی: من و تو با هم یکی هستیم و در حقیقت هیچ تفکیکی میان ما نیست. شب و روز من برای تو و همچنین پدر، مادر و خویش تو نیز من هستم، چون ما به یک مسیر و جهت حرکت میکنیم.
هوش مصنوعی: اگر من و تو فراتر از خودمان جمع شویم و به یگانگی برسیم، خود را فراموش کنیم و از دوگانگیهای بینمان رها شویم، به گونهای که حتی به بینایی چشم ثنویت (دوگانگی) دچار نشویم، چه خواهد شد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
باز گرد اکنون و آهستگشان بر سر و روی
آبکی خرد بزن خاک لب جوی بروی
جامهای بفکن و برگرد به پیرامن جوی
هر کجا تازه گلی یابی از مهرببوی
ای کمال النسب از بهر خداوند مگوی
کان ندیمان گزیده ز کجا کردی روی
هریکی همچو سگ لاک دوان از پس بوی
ضرر نقل و هلاک قدح و مرگ سبوی
بدم مفت دوان دربدر کوی بکوی
[...]
قُرطه بگشای و زمانی بنشین بیش مگوی
روی بنمای که امروز چنین دارد روی
درِ عذر و گرهِ موی ببند و بگشای
که پذیرایِ گره شد تنم از مویه چو موی
ای شده پایِ دلم آبله در جستن تو
[...]
بر گذشت از من و بنمود چو ماه از سر کوی
دلبر کافرم از چادر کافوری روی
کرده هر هفت سر هفته و گرمابه زده
عرق و آب چکانش چو گلاب از سر و موی
کند شد قوت رفتارم از آن تیزی خوی
[...]
ترک لشکرشکن عشوهگر عربدهجوی
بتکافِر بچهٔ نوشلب سلسلهموی
دوش سرمست به سر وقت حریفان میرفت
با می و مطرب و چنگ و دف و جامی و سبوی
می پرستان سحرخیز چو آگاه شدند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.