هست در حلقه ما حلقه ربایی عجبی
قمری باخبری درد دوایی عجبی
هست در صفه ما صف شکنی کز نظرش
تابد از روزن دل نور ضیایی عجبی
این چه جام است که از عین بقا سر برزد
تا زند جان منش طال بقایی عجبی
هر کی از ظلمت غم بر دل او بند بود
یابد از دولت او بندگشایی عجبی
این چه سحر است که خلق از نظرش محرومند
یا چه ابر است بر آن ماه لقایی عجبی
از کجا تافت چنان ماه در این قالب تن
تا ز جا رفت دل و رفت به جایی عجبی
چون دل از خانه وهم حدثان بیرون شد
ز یکی دانه در دید سرایی عجبی
مینمود از در و دیوار سرا در تابش
هشت جنت ز یکی روح فزایی عجبی
شمس تبریز از این خوف و رجا بازرهان
تا برآید ز عدم خوف و رجایی عجبی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف حالتی شگفتآور و حیرتانگیز درباره عشق و وجود میپردازد. شاعر به زیباییها و احساسات عمیق مرتبط با عشق اشاره میکند و حیرتش را از وجود چراغی که در دلش تابیده و جانش را زنده کرده، بیان میکند. او از قدرت عشق میگوید که میتواند افراد را از درد و غم آزاد کند و به عالم نور و سرپرستی برساند. در آخر، شاعر از شمس تبریز نام میبرد و به نوعی اشاره میکند که این عشق و نور میتواند فرد را از ترس و اضطراب رها سازد.
هوش مصنوعی: در جمع ما، شخصیتی خاص و جالب وجود دارد که مانند یک قمری (کبوتر) به آگاهی و خبردار بودن مشهور است و به عنوان درمانی برای دردهای ما عمل میکند.
هوش مصنوعی: در مجلس ما فردی وجود دارد که با شکستن صفوف، نور روشنی از نگاهش به دلها میتاباند و این موضوع شگفتانگیز است.
هوش مصنوعی: این چه جامی است که از چشمهٔ جاودانگی سر برآورده و روح من را زنده میکند، شگفتیاش این است که باعث بقاء و زندگی طولانی من میشود.
هوش مصنوعی: هر کس که در تاریکی غم اسیر است، از نعمت و خوشبختی او، رهایی و آزادی مییابد.
هوش مصنوعی: این چه جادویی است که مردم از دیدن او محروم هستند یا چه ابر و پوششی است که بر روی آن ماه زیبای او قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: چگونه چنین ماهی در این جسم مادی درخشید که دل را از جای خود بیرون برد و به مکانی شگفتآور برد؟
هوش مصنوعی: زمانی که دل از قید و بندهای گمان و تصور آزاد شد، مانند دانهای که در جایی جدید مشاهده شود، به مکانی شگفتانگیز و زیبا دسترسی پیدا میکند.
هوش مصنوعی: سرا (خانه) به قدری زیبا و پرنور بود که از در و دیوارش تابش هشت جنت (بهشت) نمایان بود، و این زیبایی ناشی از وجود یک روح از زندگی و نشاط فوقالعاده است.
هوش مصنوعی: شمس تبریز از این ترس و امید رها کن تا از عدم (نیستبود) به خوف و امید شگفتانگیزی برسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.