برو ای عشق که تا شحنه خوبان شدهای
توبه و توبه کنان را همه گردن زدهای
کی شود با تو معول که چنین صاعقهای
کی کند با تو حریفی که همه عربدهای
نی زمین و نه فلک را قدم و طاقت توست
نه در این شش جهتی پس ز کجا آمدهای
هشت جنت به تو عاشق تو چه زیبا رویی
هفت دوزخ ز تو لرزان تو چه آتشکدهای
دوزخت گوید بگذر که مرا تاب تو نیست
جنت جنتی و دوزخ دوزخ بدهای
چشم عشاق ز چشم خوش تو تردامن
فتنه و رهزن هر زاهد و هر زاهدهای
بی تو در صومعه بودن به جز از سودا نیست
ز آنک تو زندگی صومعه و معبدهای
دل ویران مرا داد ده ای قاضی عشق
که خراج از ده ویران دلم بستدهای
ای دل ساده من داد ز کی میخواهی
خون مباح است بر عشق اگر زین ردهای
داد عشاق ز اندازه جان بیرون است
تو در اندیشه و در وسوسه بیهدهای
جز صفات ملکی نیست یقین محرم عشق
تو گرفتار صفات خر و دیو و ددهای
بس کن و سحر مکن اول خود را برهان
که اسیر هوس جادویی و شعبدهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق میپردازد و از آن میخواهد که از او دور شود، زیرا عشق به حدی قوی و مخرب شده که زندگی را برای او دشوار کرده است. او به توصیف قدرت و هیجان عشق اشاره میکند و میگوید که نه زمین و نه آسمان توانایی مقابله با آن را ندارند. همچنین، احساس میکند که در نبود عشق، حتی عبادت و زندگی دینی برایش فاقد معناست. در نهایت، شاعر از عشق میخواهد که قاضی دل ویران او باشد و در عین حال به خود یادآوری میکند که اسیر هوسها و وسوسههای بیفایده است.
هوش مصنوعی: ای عشق، برو؛ چرا که تو اکنون به شحنهٔ (رئیس) خوبان تبدیل شدهای و کسانی که توبه کردهاند را همه گردن زدهای و به آنها رحم نکردهای.
هوش مصنوعی: چگونه میتوان با تو دوست و رفیق شد، در حالی که تو مانند صاعقهای خطرناک هستی؟ چه کسی میتواند با تو همراهی کند، در حالی که تو همیشه در حال فریاد و عربدهزنی هستی؟
هوش مصنوعی: تو نه به زمین وابستهای و نه به آسمان، قدرت و توان تو فراتر از اینهاست. با توجه به وجود تو که نمیتوان در این شش جهت محدودت کرد، باید دید که از کجا آمدهای و چنین موجودی چگونه به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: هشت نوع بهشت به خاطر زیبایی تو عاشق تو هستند و هفت نوع جهنم از وجود تو ترس دارند و به خاطر تو مانند کورههای آتش میلرزند.
هوش مصنوعی: دوزخ میگوید که من نمیتوانم طاقت حضور تو را داشته باشم. تو به اندازهای زیبا هستی که بهشت در برابر تو کوچک و حقیر میشود؛ بنابراین، هم بهشت و هم دوزخ باید به تو تقدیم شوند.
هوش مصنوعی: چشم عاشقان به زیبایی و خوشی تو نگران است و تو همچون فتنه و دزدی هستی که هر زاهد و زاهدهای را فریب میدهد.
هوش مصنوعی: حضرت مولانا بیان میکند که در غیاب معشوق، بودن در صومعه و عبادت بیفایده است و جز جنون و دلبستگی هیچ معنایی ندارد، زیرا معشوق خود سرچشمهٔ زندگی و معنویت صومعه و معبد است.
هوش مصنوعی: ای قاضی عشق، دل ویران من را به درستی بررسی کن، زیرا تو به من ویرانی خود را دادهای و حالا باید از من خراجی بگیری.
هوش مصنوعی: ای دل سادهٔ من، از کی میخواهی فریاد بزنی؟ عشق، اگر به این مقام برسی، خونت مباح است.
هوش مصنوعی: عشق و محبت واقعی در دل عاشقان، بالاتر از جان و زندگی آنان است، اما تو تنها در فکر و تردید به سر میبری و خود را در وسوسههای بیفایده هدر میدهی.
هوش مصنوعی: فقط صفات الهی در عشق تو برای کسی آشکار است که در درکی واقعی از آن است، وگرنه دیگران فقط به ویژگیهای زشت و حیوانی و شیطانی گرفتار هستند.
هوش مصنوعی: بس کن از جادو و سحر و خودت را آزاد کن، زیرا تو به خاطر هوس و فریبهای جادویی اسیر شدهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بوستانبانا امروز به بستان بدهای؟
زیر آن گلبن چون سبز عماری شدهای؟
آستین برزدهای دست به گل برزدهای؟
غنچهای چند ازو تازه و تر بر چدهای؟
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.