ز کجایی ز کجایی هله ای مجلس سامی
نفسی در دل تنگی نفسی بر سر بامی
هله ای جان و جهانم مدد نور نهانم
ستن چرخ و زمینی هوس خاصی و عامی
عجب از خلوتیانی عجب از مجلس جانی
عجب از ارمن و رومی عجب از خطه شامی
عجب آن چیست مشعشع رخت از نور مبرقع
که مه و مهر به پیشش کند از عشق غلامی
به گلستان جمالت چو رسد دیده عاشق
به سوی باغ چه آید مگر از غفلت و خامی
سیدی انت من این صاد حسناک ندامی
نظر الحق تعالی لک فی البهجه حامی
قمر سار الینا حبه فرض علینا
سطع العشق لدینا طرد العشق منامی
شجر طاب جناه شجر الخلد فداه
وجد القلب مناه و کلوا منه کرامی
سر خنبی که ببستی به کرم بازگشایی
خرد هر دو جهان را بربایی به تمامی
بشنیدیم که دیکی ز پی خلق بپختی
که از او یابد اباها همگی ذوق طعامی
ز عدم هر چه برآید چو مصفا نظر آید
به دو صد دام درآید چو تواش دانه دامی
ز رخ یوسف خوبان همه زندان چو گلستان
چو چنین باشد زندان تو چرا در غم وامی
هله خاموش مپرسش که کسی قرص قمر را
بنپرسد که چه نامی و کیی وز چه مقامی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از مولانا دربارۀ شوق و عشق و جستجوی حقیقت الهی است. شاعر در ابتدا از مجلسی سخن میگوید که در آن حضور دارد و به سرزمینها و ملتهای مختلف اشاره میکند تا عمق تنهایی و طلبش را نشان دهد. او به زیبایی و جذابیت بیکران محبوب اشاره کرده و میگوید که زیبایی چقدر میتواند دلها را اسیر کند. سپس به عاشقانی میپردازد که در پی زیبایی هستند و به این نکته مهم اشاره میکند که چگونه این زیبایی میتواند فراموشی و غفلت را از دلها بزداید. در نهایت، شاعر با اشاره به مقام و ارزش محبوب، خواهان دیدار و وصال او میشود و نتیجه میگیرد که در حال جستجو، نیازی به علم و شناخت نیست، بلکه عشق خود به خود پاسخگو خواهد بود.
هوش مصنوعی: از کجا میآیی، ای مجلس سامی (زیبا و شکوهمند)! نفسی در دل تنگی دارم و نفسی دیگر بر سر بام.
هوش مصنوعی: ای جان و جهان من، مدد کن که نور پنهانی در من وجود دارد. بنابراین، در چرخ و زمین، چنان اشتیاق و آرزویی وجود دارد که هم خاص و هم عام را تحت تاثیر قرار میدهد.
هوش مصنوعی: تعجب میکنم از مردان عزلتنشین، تعجب میکنم از وجود یک انسان شاداب و سرزنده، تعجب میکنم از ارمنیها و رومیها، و تعجب میکنم از سرزمین شام.
هوش مصنوعی: عجب است که چه زیبایی در چهرهات نهفته است که ماه و خورشید از عشق به تو مانند بردهای در برابرش سمج میشوند.
هوش مصنوعی: چشم عاشق وقتی به زیبا رویی تو میافتد، همچون گلستانی میشود که تنها از نادانی و بیخبری به سوی باغ میشتابد و از آن لذت میبرد.
هوش مصنوعی: ای سید، تو کیستی که در این صفت زیبا بینظیری؟ نگاهی از جانب خداوند با صفا و شادابی به تو میتابد و از این رو به شدت از تو حمایت میشود.
هوش مصنوعی: ماه زیبایی به سوی ما آمد و عشق برای ما واجب شد و به ما نورانیّت بخشید، اما عشق خواب را از ما دور کرد.
هوش مصنوعی: درختی که میوهاش خوشمزه است، همان درخت بهشتی است و دل از شوق آن میتپد؛ و همه از آن بچشید، چون آن درخت، کرامت و بخشش دارد.
درب ظرف شرابی که بستی، به لطف یا خواسته باز کنی. عقل و هوش دو جهان را می بری به کل. اینجا شاعر خنب (ظرف شراب) را به چهره پوشید یا پشت نقاب معشوق اش که بسیار زیباست تشبیه کرده که مثل شراب می تواند عقل و هوش از سر آدم ببرد
هوش مصنوعی: شنیدیم که یکی از پیروان خداوند، غذایی درست کرده است که همه میتوانند از آن استفاده کنند و از طعم آن لذت ببرند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که از عدم به وجود میآید، وقتی که پاک و خالص باشد، زیبا به نظر میرسد. اما اگر با دشواریهای زندگی مواجه شود، به راحتی در تلهها و مشکلات گرفتار میشود، مانند دانهای که در دام میافتد.
هوش مصنوعی: ز چهرهٔ زیبای یوسف، همهٔ زیباها در زندانی مانند گلستان به نظر میرسند. اگر زندان تو اینگونه زیباست، پس چرا در غم و اندوه باقی ماندهای؟
هوش مصنوعی: سکوت کن و از کسی نپرس که قمر (ماه) چه نام و چه نسب و چه مقامی دارد، چون هیچکس دربارهی زیبایی و درخشش قمر سوال نمیکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
تو کدامی و چه نامی که چنین خوب خرامی
خون عشاق حلال است زهی شوخ حرامی
بیم آن است دمادم که چو پروانه بسوزم
از تغابن که تو چون شمع چرا شاهد عامی
فتنه انگیزی و خون ریزی و خلقی نگرانت
[...]
هله! ای جان گرامی، ز کجایی و چه نامی؟
مُحْیی جان و جهان، ماحی آثار ظلامی
نامه عشق تو دیدم، صفت عشق شنیدم
دل و جانم به فدای تو، زهی نامه نامی!
نامه عشق و مودت، همه علم و همه حکمت
[...]
نه سؤالی نه جوابی نه رسولی نه پیامی
چه صفائی چه وفائی چه علیکی چه سلامی
هر که را قبله و محراب نه آن طلعت و ابرو
چه رکوعی چه سجودی چه قعودی چه قیامی
گر نه راه تو به پای خم و سر بر کف ساقی
[...]
چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی
چون شدم جمع پریدن خبرم شد که تو دامی
سر و کس مر نخرامد بت چین عشوه نداند
مه و خور نطق ندارد هله خود گو که کدامی
به حلاوت همه قندی به طراوت همه نسرین
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.